جیک جیلینهال برای بازی در نقش یک بوکسور ، تغییر شکلی باورنکردنی داده است.

 به نظر می‌رسد این بازیگر ساعت های سخت تمرین و ورزش را پشت سر گذاشته تا بتواند با ترکیب چهره یک بوکسور در فیلم «چپ دست» جلوی دوربین برود.

با دیدن اولین تصویر از جیک جیلنهال در نقش یک بوکسور چپ دست، کمتر کسی می تواند تصور کند که بتواند با او وارد رینگ بوکس شود.

کمپانی واینستاین اولین تصویر از درامی درباره مسابقات بوکس بازی را با فیزیکی کاملا متفاوت از جیک جیلنهال در نقش جدیدش منتشر کرده است.

این فیلم به کارگردانی آنتونی فوکوآ بر داستان بوکس‌بازی متمرکز است که با دستکش مشت‌زنی موفقیت زیادی به دست می آورد اما در زندگی شخصی اش مشکلات زیادی دارد.

715054

راشل مک آدامز، ریتا اورا، فارست ویتاکر، نائومی هریس و فیفتی سنت از دیگر بازیگران این فیلم هستند.

به گزارش مهر به نقل از دیلی اسکرین، فیلمنامه فیلم «چپ دست» را کورت ساتر نویسنده فیلمنامه «پسران هرج و مرج» نوشته است.

در این فیلم جک جیلنهال با یک تغییر دیگر فیزیکی روبه رو شده است. در فیلم قبلی اش با عنوان «کرم شب» او وزن زیادی را از دست داده بود و برای این فیلم مقدار زیادی عضله اضافه کرده و هفت روز هفته، روزی دو مرتبه با بوکسورهای واقعی تمرین کرده است.

مقاله قبلیمل بروکس به دراکولاهای ترانسیلوانیا پیوست
مقاله بعدیافزایش ۳۰ درصدی قیمت نان!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.