تغییر رفتارها در فلسطین، مصر و ترکیه برای راه حل های جدید

0
86

دکتر کاوه احمدی علی آبادی

عضو هئیت علمی دانشگاه آبردین با رتبه پروفسوری

عضو جامعه شناسان بدون مرز(ssf)

تداوم مذاکرات توسط فلسطینیان

نیاز نیست که اینک فلسطینیان وارد جرّ و بحث با مقامات اسرائیلی و آمریکایی جهت آزادی گروه چهارم زندانیانی شوند که قبلاً قولش را اسرائیل داده است. کاری که محمود عباس اکنون باید انجام دهد، پذیرش تداوم گفتگوهای صلح برای مدتی دیگر (شش ماه دیگر) به شرط آزادی گروهی دیگر از زندانیان فلسطینی (علاوه بر آن ۲۶ زندانی را که قبلاً تعهد کرده بود، آزاد سازد) است. حتی اگر طرف اسرائیلی حالا خواهان قطع گفتگوها بود، طرف فلسطینی باید پیشنهاد تمدید آن را می داد، چه رسد که اینک اسرائیل خود مایل به تداوم و تمدید گفتگوهاست. برای رفتن به دادگاه های بین المللی الان وقتش نیست و شطرنج شما باید از فرصتی که گفتگوها برای طیف دیگری از زندانیان فلسطینی ایجاد شده، برای این کمک انسانی یک گام دیگر بردارد. تداوم گفتگوها با شرط آزادی زندانیان هم موجب می شود که مردم فلسطین چون ۹ ماه گذشته احساس کنند که گفتگوها با اسرائیل نه تنها بی نتیجه نیست که تأثیری ملموس برای شان دارد و هم مانع از آن می شود تا اسرائیل از مذاکرات صرفاً به عنوان راهی جهت تلف کردن وقت بهره برد، چون همزمان دارد کاری را انجام می دهد (آزادی فلسطینیان) که به نفع مردم و خانواده های فلسطینی نیز هست.

تجدیدینظری اساسی در رفتار نیروهای امنیتی مصر

نیروهای امنیتی مصر از روزهای نخستین برخورد با تظاهر کنندگان مصری که آنان را با شلیک تیر می کشتند، تفاوت آشکاری کرده اند و از خود خویشتنداری بیشتری نسبت به تظاهر کنندگان و معترضان در خیابان انجام می دهند، اما رفتارشان با بازداشتی ها و زندانیان هنوز تغییر نکرده و بدرفتاری ها و حتی شکنجه های سیستماتیک نسبت به بازداشتی ها و زندانیان متأسفانه هنوز ادامه دارد. اگر صرفاً کتک زدن دستگیر شدگان بود، می شود به نوعی پنداشت که چنین رفتارهایی توسط نیروهای امنیتی موردی است، اما وقتی سیم و برق به بدن بازداشتی ها وصل می کنند، دیگر از شکنجه ای خبر می دهد که برطبق آموزش های سابق نیروهای امنیتی است که باید تغییر کند. مشروعیت دولت جدید مصر در نحوه رفتارش با معترضان و زندانیان، در تغییر روال گذشته و پایبندی به این تجدیدنظرها است، نه اصرار به تکرار اعمال گذشته. اگر نیروهای امنیتی مصرند که کارشان دشوار است و طی درگیری ها چنین اعمالی اجتناب ناپذیر است، پرسش این است که پس چه تفاوتی بین رفتار نیروهای امنیتی آموزش دیده با اشخاص عادی آموزش ندیده نسبت به معترضان و مخالفان باید وجود داشته باشد؟ گرفتن و زدن و آزار و غیره، رفتاری است که یک شخص عادی که دوره های آموزشی امنیتی برای “برخوردی موثر، اما ملزم به قوانین” ندیده چه بسا انجام می دهد و نیروهای امنیتی به خاطر این تفاوت کنش ها و واکنش هاست که آموزش می بینند و حقوق دریافت می کنند. مشاغل تخصصی دنیا اکثراً کارهایی حساس اند و نیاز به رفتارهای حساب شده و دقیق دارند که طی آموزش ها یاد می گیرند چگونه عمل کنند. آیا یک دانشمند هسته ای می تواند بی مبالاتی کند؟ یا حتی راننده ساده یک اداره؟ اگر حتی یکی از آموخته هایشان را جدّی نگیرند، به راحتی موجب فاجعه برای دیگران و حتی خودشان می شوند. و اینک فاجعه در زندان های مصر دارد، فریاد می زند و باید مقامات امنیتی اقدام به تجدیدنظر کنند، نه این که به خیال حفظ آبرو، آن را لاپوشانی کنند. اگر به این رفتارتان ادامه دهید، از آن دولتی که برای خواست مردم وارد عرصه شد، چیزی نمی ماند جز مشتی شعار.

قضات و قوه قضایی مصر نیز با این صدور احکام فله ای اعدام، آن هم در یک جلسه کوتاه قضایی نمی دانم چه هدفی را دنبال می کنند؟ می خواهند اسم شان در کتاب رکوردهای گینس ثبت شود، یا به مضحکه گرفته شوند یا اعتبار دولت موقت کنونی را به چالش بکشند!؟ رئیس جمهور موقت مصر که خود یک قاضی با سوابق بسیار است و تاکنون نیز شخصی مسئول نشات داده، باید این موارد را به دوستان و همکاران سابقش گوشزد کند و مانع از چنین مضحکه هایی در مصر شود. انتظار این بود که پس از تغییر دولت، پرانتقاد ترین بخش دولت قبلی، یعنی بخش امنیتی و همین طور دادگستری و دادستانی تغییر کند که متأسفانه چنین نشد.

ترکیه بدنبال بحران!

کارهای اخیر اردوغان در ترکیه از این نظر قابل توجه است که همچون دادستانی مصر، هر گاه که جامعه کمی آرام می گیرد، تو گویی دلش برای شلوغی ها تنگ می شود و یک رفتار حساسیت برانگیز انجام می دهد تا دوباره هم مردم به خیابان بریزند، هم محبوبیت خودش و حزبش کاهش یابد و هم اعتراضات حقوق بشری را در سراسر جهان برانگیزد و هم احزاب مخالف را در ادعای شان که اسلام گرایان شایستگی اداره کشوری چون ترکیه را ندارند، محق نشان دهد.

رفتار اردوغان در بستن تویتر و یوتیوب و سایر محدودیت های دیگر اینترنتی، آن هم برای انعکاس فایل های صوتی غیرقانونی، درست مثل این است که به خاطر بانکی که در آن تخلفی صورت گرفته، همه بانک های کشور را کلاً تعطیل کنند یا به خاطر این که چون قهوه جوش منزلشان به سبب استفاده نادرست فرزندشان، دست اش را سوزاند، بزند قهوه جوش را بشکند!؟ برای چنین تصمیماتی دولت ترکیه نیاز به مشاورانی در زمینه اینترنت دارد، نه در زمینه امنیتی، و برای حل مشکلات امروز نیاز به شناخت جوامع مدرن و متکثر امروز دارید، نه جا ماندن در دوران سلجوقی ها و عثمانی ها! چنان که برای شرایط حساس ترکیه امروز نیاز به سیاستمدارانی با درایت است، نه کسانی که مخالفان رگ خوابشان را کشف کرده باشند که با یک فایل صوتی می توانند وی را چنان به رفتارهای غیرعادی وادار سازند، که در افکار عمومی، دولت کنونی بی کفایت جلوه کند. ه صراحت به شما بگویم، با تداوم این وضعیت، ترکیه شلوغ خواهد شد.

مطلب قبلیسوریه آماده برای حتی شرایطی سخت تر! با درک شرایط شطرنج منطقه ای
مطلب بعدیسکوت حقارت بار سران سرافکنده رژیم آخوندی چه معنائی دارد؟!
دکتر کاوه احمدی علی آبادی
دکتر کاوه‌ احمدی‌ علی‌آبادی‌ تاکنون تحصیلات دانشگاهی را در مقطع دکترای جامعه شناسی (Ph.D) با عنوان دانشجوی ممتاز از تگزاس و مقطع فوق‌ دکترای‌ (Post Doctoral of Philosophy) فلسفه‌ علم‌ به همراه گواهی "ارزیابی کمال" از دانشگاه‌ آبردین‌ (Aberdeen) در داکوتای‌ جنوبی‌ آمریکا به پایان رسانده و و اینک عضو هیئت علمی (ACADEMIC BOARD) دانشگاه آبردین (ABERDEEN) با رتبه پروفسوری (PROFESSORSHIP) است. ایشان موفق به دریافت درجه دانشمندی (scientist) در رشته فلسفه علم با رساله "روش شناسی علم و فلسفه" و انتخاب به عنوان دانشمند برجسته (Distinguished scientist) سال 2008 از طرف دانشگاه آبردین شدند. دارای 14 عنوان کتاب چاپ شده، 6 عنوان در نوبت چاپ، بیش از 45 پژوهش و مقاله علمی از کنفرانس ها و همایش های ملی و بین المللی و فراتر از 120 عنوان مقاله در نشریات کثیرالانتشار بوده و دارای 11 جایزه و لوح تقدیر و سپاس از جشنواره ها و مراکز علمی و آکادمی مختلف است. در حال حاضر ایشان عضو جامعه شناسان بدون مرز (Sociologists without borders (ss هستند.