تصویر جسد یک کودک مهاجر سوری که امواج آب آن را به ساحل شهر بدروم ترکیه آورده است در صفحه نخست بسیاری از روزنامه های اروپا بازتاب یافته است.

به گزارش عصر ایران این تصویر تاثر انگیز، جنازه یک پسر بچه 3 ساله مهاجر سوری به نام “آیلان” از شهر جنگ زده “کوبانی” را نشان می دهد که در ساحل بدروم ترکیه به خواب ابدی فرو رفته است و یک مامور گارد مرزی بالای سر او ایستاده است.

 بیشتر روزنامه های اروپایی تصویر این کودک سوری را با تیترهایی که نشان از عمق فاجعه انسانی جاری در سوریه است، انعکاس داده اند.

در هفته های اخیر موج هزاران نفری از مهاجران سوری روانه اروپا شده اند و کشورهای اروپایی درباره نحوه مقابله با این موج گسترده انسانی به تکاپو افتاده اند.

مهاجران بیشتر از طریق قایق از شهرهای ساحلی ترکیه در دریای اژه راهی جزایر یونان می شوند تا از آنجا و از طریق بالکان به کشورهای آلمان و اتریش رفته و درخواست پناهندگی کنند.

مقاله قبلیجان دادن زن فقیر به خاطر نداشتن هزینه های زایمان در بیمارستان سلماس
مقاله بعدیزیباکلام: مذاکرات در دوره شش ساله جلیلی٬ ۶ میلی متر هم جلو نرفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.