از پیراهن تیم ملی پرو در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه رونمایی شد.

پرویی ها بعد از سال های سال و از عصر کوبیلاس در جام جهانی 1978 و بازی با ایران ، به جام جهانی رسیده اند. کشوری هستند فقیر با قدرت پایین مردم برای خرید لباس اوریجینال. آنها اما با یکی از 5 کمپانی بزرگ لباس ورزشی دنیا قرارداد اسپانسری بستند و پولی برای لباس های شان نمی دهند.

لباس های شان طرح زیبایی دارد و در عین سادگی، بهترین کیفیت و طرح را هم دارد و هویت ملی یونیک برای کشور پرو دارد و اگر کسی ببیند، متوجه خواهد شد این طرح اختصاصی آنهاست. لباسی که نرفته اند از فروشگاه های این تولیدی بین المللی لباس با تخفیف 70 درصدی بخرند.

شاید بد نباشد هر یک از شما کاربران، این لباس را یک بار نشر دهید تا برسد به دست اقای ساکت که 7 ماه قبل وعده داد طرح اختصاصی لباس های ایران تولید می شود و بعد از ماه ها این وعده پوچ در آمد.

به گزارش خبرآنلاین؛ خبری از پول گرفتن و درآمدزایی که نیست، طرح یوزپلنگ هم ندارد و برای پولی هم که می پردازیم، امکان درآمدزایی نداریم!

389245_855

مقاله قبلیفیلمساز ایرانی در هیأت داوری جشنواره فیلم «نیون»
مقاله بعدی۶۰ نماینده پارلمان اروپا خواستار تحریم سیاسی جام جهانی شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.