تصویر هابل از ستاره‌های فراری یک کهکشان

0
73

حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلیون سال پیش زمانی که دایناسورها در زمین زندگی می‌کردند، کهکشان NGC۷۷۱۴ به حد قابل توجهی به کهکشانی دیگر نزدیک شده و برخورد این دو با هم، یکی از بازوهای این کهکشان را به اعماق فضا تبعید کرد.
این ستاره‌های پراکنده و رانده شده اکنون پلی ستاره‌ای را به سوی کهککشان دیگر، NGC7715 ایجاد کرده‌اند که از طریق آن مواد ستاره‌ساز را با یکدیگر تبادل می‌کنند. هردو این کهکشان‌ها درحدود ۱۰۰ میلیون سال نوری از یکدیگر فاصله دارند.

این برخورد خشونت‌بار کهکشانی برای کهکشان NGC7714 چندان هم بد‌یمن نبوده و منجر به بروز اغتشاشی در گازهای میان‌ستاره‌ای درون کهکشان شده که موجی جدید از تولد ستارگان را در میان این مارپیچ کیهانی خلق کرده‌است. این موج ستاره‌زایی نیز توسط تلسکوپ هابل به شکل ردی آبی و درخشان به ثبت رسیده‌است.

ستاره‌شناسان به واسطه شدت بالای تولد ستارگان در این کهکشان، آْن را کهکشان انفجار ستاره‌ای ولف-رایت می‌نامند. بسیاری از ستاره‌های بزرگ و غول‌پیکر ولف-رایت نامیده می‌شوند، این نامی است که به ستاره‌های بسیار غول‌پیکر، داغ و پرهیاهو اختصاص داده می‌شود که از زندگی پرسرعت و مرگ زودرسی برخوردارند و پیش از مرگ حجم زیادی از گازهای داغ را به اطراف پراکنده می‌کنند.

به گزارش همشهری به نقل از دیسکاوری، از این‌رو، آنچه در ابتدا به شکل یک برخورد کیهانی خشمگینانه آغاز شد،‌ به موجی از ستاره‌زایی تبدیل‌شده‌است که به تدریج منجر به انفجارهای ستاره‌های ولف-رایت شده و بذر ایجاد ستاره‌های جدید‌تر و ایجاد سامانه‌ای خورشیدی در این کهکشان را خواهد پاشید.