نفرین فراعنه واقعی است؟

مجسمه ای مربوط به مصر باستان به ارتفاع 10 اینچ خود به خود جا بجا شده و شگفتی خاصی بین مصر شناسان به وجود اورده است.

به گزارش خبرآنلاین ؛ فیلم گرفته شده از مجسمه در موزه منچستر باعث تعجب باستان شناسان شده است. این مجسمه مربوط به خدای آزیریس یا خدای مردگان است.

مطابق تصاویر، درفیلم مجسمه، خود به خود می چرخد و در طول چند روز این تندیس به تردیج می چرخد و این در حالی است که کابینه شیشه ای که تندیس در آن قرار دارد، قفل بوده و کسی به آن دست نمی زند.

خدای مردگان و نفرین توتانخامون که تاکنون گفته می شود جان 20 نفر را در مصر گرفته، بر پیچیدگی این ماجرا افزوده است.

کمپل پرایس مصر شناس می گوید فقط می توان با اعتقاد به ارواح باستانی این موضوع را توجیه کرد. پرایس می گوید فقط من کلید کابینت شیشه ای را دارم و طی این مدت درب آنرا باز هم نکرده بودم.

وی می گوید اولین بار که متوجه چرخش شد، آن را به حالت اول بازگرداند اما دوباره روز بعد چرخید!

نکته جالب اینکه فقط در طول روز می چرخد و چرخش 180 درجه نیست.

پروفسور کاکس البته می گوید ممکن است قدم های ملاقات کنندگان از موزه باعث این چرخش شده است!

این معما را چه کسی می تواند حل کند؟

مقاله قبلیآیا منطقه خاورمیانه آبستن حوادث جدیدی است؟!
مقاله بعدیالهام: احمدی‌نژاد در زمان ظهور امام زمان با رجعتی دوباره باز خواهد گشت..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.