ابو محمد عدنانی سخنگوی رسمی داعش متنی را توئیت کرده که از زخمی شدن ابوبکر بغدادی رهبر گروه موسوم به “دولت اسلامی” (داعش) حکایت دارد که تصویر آن دقایقی پیش به تارنمای خبرنامه ملّی ایرانیان رسید که هنوز صحت این عکس از طرف رسانه های بین الملل صورت نگرفته است.

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان؛ دیروز رسانه‌های غربی از جمله رویترز خبر داد که ابوبکر بغدادی در حمله هوایی جنگنده‌های ائتلاف زخمی شده است.

خبرگزاری فرانسه نیزاعلام کرد که “طی جمعه شب، نیروهای ائتلاف در حملات هوایی خود در نزدیکی شهر موصل مکانی را هدف قرار داده‌اند که می‌بایست محل تجمع رهبران گروه دولت اسلامی (داعش) بوده باشد… این عملیات نظامی کاروانی متشکل از ده کامیون مسلح داعش را نیز نابود کرده است”.

تارنمای جام جم آنلاین به نقل از سایت خبری المسله نیز با انعکاس این تصویر مدعی صحت خبر شد.

مقاله قبلیصدور حکم اعدام علیه یک زندانی سیاسی در شکنجه گاه زندان زابل
مقاله بعدینسرین ستوده: اقدام فدراسیون جهانی والیبال در احقاق حقوق زنان ایرانی بسیار مؤثر است؛ به همراه فایل صوتی گفتگو با خبرگزاری فرانسه
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده