تصمیم کنگره آمریکا بعد از ضرب الاجل ۶۰ روزه چگونه است؟! محترم مومنی روحی

0
217

در مهر ماه سال جاری پرزیدنت دونالد ترامپ عنوان نمود؛ که جمهوری اسلامی به موازین مقرر در توافق هسته ای، که میان ایشان و گروه پنج به علاوه یک امضاء شده پایبند نبوده است. وی مدعی شد که این حکومت، در مورد تعهد خویش به « برنامه جامع اقدام مشترک » ( برجام )، که به اتفاق گروه ۱+۵ بدان متعهد شده بود عمل نکرده است. آقای ترامپ در نظر داشت؛ که تحریم های پیشین علیه رژیم آخوندی را، که پیش تر و در دوران مذاکرات هسته ای صادر شده بود؛ و پس از توافق در مذاکرات هسته ای و رسیدن هر دو طرف به مسئله برجام حذف شده اند؛ را دوباره نسبت به این حکومت، از حالت تعلیق خارج نماید؛ و باری دیگر آنها را علیه رژیم ملاها برقرار نموده و فعال سازد. اما براساس قانون در این کشور، می بایست که در باره این کار کنگره آمریکا تصمیم بگیرد. به همین خاطر هدف رئیس جمهوری ایالات متحده در همان موقع انجام داده نشد؛ و این مهم به عهده اعضای کننگره آمریکا محول گردید. تا اعضای کنگره در طول شصت روز، به گونه ضرب الاجل به بررسی این موضوع بپردازند؛ و گرفتن تصمیم نهائی در این باره را آنها انجام بدهند!
دو روز پیش در تاریخ بیستم آذر ماه ۱۳۹۶ خورشیدی، مدت این ضرب الاجل شصت روزه به پایان رسید؛ و همه در انتظار پاسخ کنگره از نتیجه کارشان در این رابطه بودند. سرانجام خبرگزاری رویترز از سوی کنگره ایالات متحده اعلام کرد؛ آنها در نظر دارند که اکنون این موضوع را مسکوت بگذارند؛ و بدون هیچ اقدامی، فعلا از آن عبور بکنند!

در صورتی که اعضای کنگره آمریکا، هیچ تصمیمی در مورد بازگرداندن تحریمها علیه جمهوری اسلامی نگیرند؛ این رئیس جمهوری آمریکا خواهد بود؛ که در باره آن خودش تصمیم خواهد گرفت. بنابراین، آقای ترامپ تا پانزدهم ژانویه ۲۰۱۸ در این ارتباط تصمیم خواهد گرفت. که آیا مایل به ادامه لغو تحریم های مربوط به فعالیت های هسته ای حکومت آخوندی هست یا خیر؟!

یک منبع نزدیک به کاخ سفیدبه رویترز گفته است: دولت ترامپ در حال حاضر، تلاشی برای بازگرداندن تحریم ها علیه حکومت ایران را ندارد. این منبع همچنین اضافه کرده است: آقای ترامپ از موقع نامزدی اش برای انتخابات ریاست جمهوری، برجام را بدترین توافق ممکن در جهان می نامید. از هنگام شروع به کارش در پست ریاست جمهوری آمریکا، تا کنون دو بار پایبندی رژیم اسلامی به برجام را تایید کرده است(شاید به سبب سخنان رئیس آژانس بین المللی انرژی اتمی) که تا حالا همواره به تائید ایشان مشغول است. اما ترامپ در مرتبه سوم ، باز هم اعلام نموده، که حکومت اسلامی در ایران به توافق برجام پایبندی نداشته است!
دولت ایالات متحده حکومت ملاها را، ضمن ایجاد بی ثباتی در منطقه خاورمیانه، به انحراف از برجام با آزمایشات موشکی خودش متهم می نماید. در مقام قضاوت در این رابطه، « چیزی که عیان است، چه حاجت به بیان است؟» حضور فعال شش هفت ساله قاسم سلیمانی رئیس سپاه قدس جمهوری پلید آخوندی و همدستان اش در کشورهای سوریه و عراق ، ارسال دائمی پول و سلاح به حماس و حزب الله در لبنان، جهت مقابله های تروریستی آنها نسبت به اسرائیل( که در بیشتر مواقع نام دفاع از خود را به آن می دهند)؛ ارسال تجهیزات سنگین جنگی به حوثی ها در یمن، و چندین نمونه دیگر در این زمینه، اگر ایجاد بی ثباتی درون منطقه خاورمیانه نیست. چه نام دارد؟!
بر اساس تصمیم شورای امنیت سازمان ملل متحد پس از توافق برجام، جمهوری اسلامی در ایران اجازه ساخت و آزمایش موشک های دوربرد با توان حمل کردن کلاهک اتمی را ندارد. در طول دو سال و اندی که از توافق برجام می گذرد؛ چند بار شاهد پرتاب شدن موشک های دوربرد با چنین مشخصاتی توسط رژیم آخوندی در ایران بوده ایم؟
بعد از این که پرزیدنت ترامپ در ماه مهر گذشته، از تایید پایبندی ملاها به برجام خودداری کرد؛ جمهوریخواهان ایالات متحده اعلام نمودند؛ که تحریم های جدیدی را در دست بررسی دارند. که تهدیدهای بی ثبات کننده منطقه توسط ایشان، ادامه فعالیت های موشکی آنها، همچنین نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی را هدف گرفته است. متحدان اروپائی آمریکا نگران هستند؛ اقدامات ایالات متحده، موجب خروج حکومت اسلامی از برجام شود. در هفته های اخیر، فدریکو موگرینی و برخی از وزرای خارجه کشورهای اروپائی از جمله زیگمار گابریل از آلمان، دیدارهائی با بعضی از اعضای کنگره آمریکا داشته اند. دموکرات های کنگره آمریکا از جمله بن گاردن اعلام کرده اند؛ از تغییر برجام که مورد تائید متحدان اروپائی ما نباشد حمایت نخواهیم کرد!
همگی شان از آمریکا گرفته تا اروپائی ها، جز به فکر منافع و رساندن خویش به نتیجه سودبخش در این زمینه، به فکر هیچ مورد دیگری، مخصوصا شرایط بسیار نامناسب مردم داخل ایران نیستند. این موضوع ها همه شان جز بازی های سیاسی نیستند. در این جهان بزرگ، همه در صدد به یغما بردن نعمت های سرزمین اشغال شده ما، که تمهیدات همین امر نیز توسط خودشان ایجاد گردیده است می باشند. یک بار جمهوری ننگین آخوندی را متولد می کنند. باری دیگر از پهلوی این جانوران وحشی، القاعده و طالبان و الشباب و بوکوحرام و حزب الله و حوثی ها را نیز به دنیا می آورند. بیش از هفت سال از شروع جنایات دولت خود خوانده اسلامی = داعش در دنیا می گذرد. چه کسی به اینهمه جانی وحشی در این گیتی پهناور پول و سلاح و سایر امکانات زندگی را می رساند؟ کدام قدرتی چنین توانی را دارد؛ که سی هزار حیوان درنده را(طبق آمار خودشان)، با امکانات زرهی سنگین و با دستمزدهای کلان، بر سطح و در اطراف دو کشور سوریه و عراق، به چنین فعالیت های گسترده ای وا بدارد؟خودشان ابوبکر البغدادی را از زندان صدام حسین آزاد می کنند؛ به سعودی ها فرمان آموزش نظامی دادن به او و یاران اش را می دهند. سپس وقتی که این جانی وحشی جنایات بی شمار خود را در همه جا گسترش داد. آنگاه جهت نابودسازی او و یاران اش، گروه ائتلاف به سرکردگی خودشان تدارک می بینند؛ تا به این بهانه باز هم عده ای از مردم بی گناه جهان سومی را مورد آزمایش کردن سلاح های جدید خودشان قرار بدهند!
محترم مومنی

مطلب قبلیفسیل ۹۹ میلیون ساله دسترسی به خون دایناسورها را ممکن کرد
مطلب بعدی… و اما اوجالان و مهمتر از آن، ملتی که تحت فرمان اویند؛ دکتر کاوه احمدی علی آبادی
محترم مومنی روحی
شرح مختصری از بیوگرافی بانو محترم مومنی روحی او متولد سال 1324 خورشیدی در شهر تهران است. تا مقطع دبیرستان، در مجتمع آموزشی " فروزش " در جنوب غربی تهران، که به همت یکی از بانوان پر تلاش و مدافع حقوق زنان ( بانو مساعد ) در سال 1304 خورشیدی در تهران تأسیس شده بود؛ در رشته ادبیات پارسی تحصیل نموده و دیپلم متوسطه خود را از آن مجتمع گرفته است. در سال 1343 خورشیدی، با همسرش آقای هوشنگ شریعت زاده ازدواج نموده؛ و حاصل آن دو فرزند دختر و پسر 47 و 43 ساله، به نامهای شیرازه و شباهنگ است؛ که به او سه نوه پسر( سروش و شایان از دخترش شیرازه، و آریا از پسرش شباهنگ) را به وی هدیه نموده اند. وی نه سال پس از ازدواج، در سن بیست و نه سالگی، رشته روانشناسی عمومی را تا اواسط دوره کارشناسی ارشد آموخته، و در همین رشته نیز مدت هفده سال ضمن انجام دادن امر مشاورت با خانواده های دانشجویان، روانشناسی را هم تدریس نموده است. همزمان با کار در دانشگاه، به عنوان کارشناس مسائل خانواده، در انجمن مرکزی اولیاء و مربیان، که از مؤسسات وابسته به وزارت آموزش و پرورش می باشد؛ به اولیای دانش آموزان مدارس کشور، و نیز به کاکنان مدرسه هائی که دانش آموزان آن مدارس مشکلات رفتاری و تربیتی داشته اند؛ مشاورت روانشناسی و امور مربوط به تعلیم و تربیت را داده است. از سال هزار و سیصد و پنجاه و دو، عضو انجمن دانشوران ایران بوده، و برای برنامه " در انتهای شب " رادیو ، با برنامه " راه شب " اشتباه نشود؛ مقالات ادبی – اجتماعی می نوشته است. برخی از اشعار و مقالاتش، در برخی از نشریات کشور، از جمله روزنامه " ایرانیان " ، که ارگان رسمی حزب ایرانیان، که وی در آن عضویت داشته منتشر می شده اند. پایان نامه تحصیلی اش در دانشگاه، کتابی است به نام " چگونه شخصیت فرزندانتان را پرورش دهید " که توسط بنگاه تحقیقاتی و مطبوعاتی در سال 1371 خورشیدی در تهران منتشر شده است. از سال 1364 پس از تحمل سی سال سردردهای مزمن، از یک چشم نابینا شده و از چشم دیگرش هم فقط بیست و پنج درصد بینائی دارد. با این حال از بیست و چهار ساعت شبانه روز، نزدیک به بیست ساعت کار می کند. بعد از انقلاب شوم اسلامی، به مدت چهار سال با اصرار مدیر صفحه خانواده یکی از روزنامه های پر تیراژ پایتخت، به عنوان " کارشناس تعلیم و تربیت " پاسخگوی پرسشهای خوانندگان آن روزنامه بوده است. به لحاظ فعالیت های سیاسی در دانشگاه محل تدریسش، مورد پیگرد قانونی قرار می گیرد؛ و به ناچار از سال 1994 میلادی،به اتفاق خانواده اش، به کشور هلند گریخته و در آنجا زندگی می کند. مدت شش سال در کمپهای مختلف در کشور هلند زندگی نموده؛ تا سرانجام اجازه اقامت دائمی را دریافته نموده است. در شهر محل اقامتش در هلند نیز، سه روز در هفته برای سه مؤسسه عام المنفعه به کار داوطلبانه بدون دستمزد اشتغال دارد. در سال 2006 میلادی، چهار کتاب کم حجم به زبان هلندی نوشته است؛ ولی چون در کشور هلند به عنوان نویسنده صاحب نام شهرتی نداشته، هیچ ناشری برای انتشار کتابهای او سرمایه گذاری نمی کند. سرانجام در سال 2012 میلادی، توسط کانال دو تلویزیون هلند، یک برنامه ده قسمتی از زندگی او تهیه و به مدت ده شب پیاپی از همان کانال پخش می شود. نتیجه مفید این کار، دریافت پیشنهاد رایگان منتشر شدن کتابهای او توسط یک ناشر اینترنتی هلندی بوده است. تا کنون دو عنوان از کتابهای وی منتشر شده و مورد استقبال نیز قرار گرفته اند. در حال حاضر مشغول ویراستاری دو کتاب دیگرش می باشد؛ که به همت همان ناشر منتشر بشوند. شعار همیشگی او در زندگی اش، و تصیه آن به فرزندانش : خوردن به اندازه خواب و استراحت به اندازه اما کار بی اندازه است. چون فقط کار و کار و کار رمز پیروزی یک انسان است.