زن چینی جان 100 قلاده سگ که آماده طبخ برای فستیوال خوردن گوشت سگ بودند را نجات داد.

به گزارش فرادید، مردم چین هر ساله در طولانی‌ترین روز سال، جشنواره تابستانه برای خوردن گوشت سگ برگزار می‌کنند. مردم شهرهای مختلف این کشور به خصوص مناطق جنوبی، هفته‌ها پیش از برگزاری این جشنواره، به خرید و ذبح سگ و گربه می‌پردازند و آنها را برای این روز آماده می‌کنند.

گفته می‌شود یکی از دلایل برگزاری این جشنواره، اعلام مخالفت با گروه‌های دفاع از حیوانات و فعالیت‌های آنها در جامعه است. در مدت برگزاری این فستیوال بیش از 10 هزار سگ کشته و از سوی ساکنان یولین خورده می شوند.

گرچه خوردن گوشت سگ در جریان این فستیوال همه ساله صورت می گیرد اما نهادهای دفاع از حقوق حیوانات و برخی مردم عادی نسبت به این آئین معترض هستند.

“یانگ شیائویون” 65 ساله یکی از کسانی است که با کشتار و طبخ سگ ها مخالف است. این زن دیروز به بازار سگ فروشی در شهر یولین رفت و بیش از 1500 دلار برای نجات دادن جان 100 قلاده سگ پرداخت کرد.

او گفته که قصد دارد سگ ها را با خود به خانه اش در شهر “تیانجین” در شمال شرق چین ببرد و از آنها نگهداری کند. عکس های گتی ایمیج از اقدام این زن را در زیر می بینید.

مقاله قبلیتصاویر کشف 8 میلیون سگ مومیایی در معبد خدای مرگ
مقاله بعدیتصاویر افتتاح مسجد ابوعمر البغدادی در موصل
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.