امید کوکبی، زندانی عقیدتی و دانشجوی نخبه ایرانی که هم اکنون در زندان اوین حکم زندان خود را سپری می کند با تشکر از ۲۸ برنده جایزه نوبل در پیامی از نامه این شخصیت های علمی به رهبر جمهوری اسلامی  برای آزادی خود را «اقدامی انسانی و اخلاقی» نامید و آن را «پشتیبانی از ارتقای علم در راستای آرمان های صلح جویانه بشری و بیانگر وجدان بیدار دانشمندان جهان در بالاترین سطوح در جلوگیری از به انحراف کشیده شدن استفاده از علم وتکنولوژی» خواند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران؛ در این نامه آمده است:

« افتخار بزرگ و کم نظیری برای اینجانب به عنوان عضو کوچکی از جامعه بزرگ علمی جهانی است که شما دانشمندان تراز اول دنیا و برندگان جایزه نوبل فیزیک در اقدامی انسانی و اخلاقی نامه ای را به رهبر جمهوری اسلامی  برای درخواست آزادی و بازگشت اینجانب به دانشگاه و عرصه پژوهشی ارسال نمودید. بدین وسیله از این اقدام امید بخش و ارزشمند شما که نشان دهنده پشتیبانی شما از ارتقای علم در راستای آرمان های صلح جویانه بشری و بیانگر وجدان کاملاً بیدار دانشمندان جهان در بالاترین سطوح در جلوگیری از به انحراف کشیده شدن استفاده از علم و تکنولوژی است، تشکر می نمایم.»

طی روزهای گذشته مازجبرانی هنرمند ایرانی-آمریکایی ایرانی هم با انتشار ویدیویی خواستار آزادی امیدکوکبی شده بود.

امید کوکبی، فیزیکدان ایرانی که در حال تکمیل تحصیلات دکترای خویش در دانشگاه تگزاس در شهر آستین بود، در بهمن ماه سال ۱۳۸۹، زمانی که پس از دیدار با اقوام قصد بازگشت به آمریکا را داشت، در فرودگاه بین المللی تهران دستگیر شد. دادستان بدون هیچگونه شواهدی امید کوکبی را به “ارتباط با دولت متخاصم” و “دریافت مال نامشروع” متهم کرد.

در نامۀ سرگشاده ای که امید کوکبی در سال ۱۳۹۲ از داخل زندان اوین نوشت، اعلام کرد که دستگیری وی در نتیجۀ عدم قبول فشار از ناحیۀ ماموران امنیتی برای همکاری در یک پروژۀ تحقیقاتی نظامی صورت گرفته است.در تاریخ ۴ مهرماه ۱۳۹۳، در نامۀ سرگشاده ای به رهبر ایران، علی خامنه ای، بیست و هشت برندۀ جایزۀ نوبل خواستار آزادی “فوری و بدون قید و شرط” امید کوکبی شدند.

در این نامه، دریافت کنندگان جایزۀ نوبل اتهام امید کوکبی را اتهاماتی “واهی مربوط به روابط علمی مشروع وی با موسسات دانشگاهی در خارج از ایران” خوانده اند. این نامه در مهرماه ۱۳۹۳ در نشریۀ پیشروی علمی، نیچر (Nature) منتشر شد. در سال ۲۰۱۳، جامعۀ فیزیک آمریکا (APS)، که یک نهاد بزرگ متشکل از پنجاه هزار فیزیکدان در سراسر جهان است، جایزۀ با پرستیژ ساخاروف خود را به امید کوکبی اهداء کرد.

مقاله قبلیاستقبال از فیلم جدید برد پیت در گیشه‌ها
مقاله بعدیدی‌کاپریو از محافظان گوریل در کنگو حمایت می‌کند
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.