با کمال تاسف باخبر شدم که حقوق‌دان مبارز و زندانی، عبدالفتاح سلطانی، سوگوار از دست دادن دخترش «هما» شده است. به این وکیل شریف، از صمیم قلب تسلیت می‌گویم و برای او و خانواده‌ داغدارش آرزوی شکیبایی دارم.

جناب آقای سلطانی، شما در طول سالیان بدون چشم‌داشت از فرزندان دلیر و آزادی‌خواه ایران در بیدادگاه‌های این فرقه تبه‌کار دفاع کرده‌اید. این جوانان، شما را به مثابه پدری مهربان می‌دانند و برای دیدن شما در روز آزادی لحظه‌شماری می‌کنند. همه ما را در این غم بزرگ، شریک بدانید.

رضا پهلوی
مرداد ۱۳۹۷

مقاله قبلیجامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران: همبستگی و همدردی با آقای سلطانی به مناسبت درگذشت فرزند ایشان
مقاله بعدیگفت‌وگوی سالیوان با شاه درباره مشکلات داخلی ایران؛ در اسناد ویکی لیکس
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده