وزیر خارجه ترکیه گزینه عملیات زمینی در خاک عراق را رد نکرد.

به گزارش رویترز، مولود چاووش‌ اغلو در یک گفت و گوی تلویزیونی استقرار اعضای حزب کارگران کردستان ترکیه (پ‌ ک‌ ک) را به عنوان یک تهدید مورد اشاره قرار داد و گفت کشورش مسئله استفاده پ‌ک‌ک از شمال عراق به عنوان پایگاه را تحمل نمی کند.

در هفته های اخیر بین ترکیه بر سر حضور نظامی در عملیات موصل اختلاف نظر است و از سوی دیگر یک سال است که ترکیه با نیروهای پ‌ک‌ک در جنوب این کشور درگیر است.

ترکیه پیش از این ده ها نیروی نظامی برای مبارزه با داعش به شمال عراق فرستاده بود، اما در آستانه آغاز عملیات آزادسازی موصل، حیدر العبادی با حضور نیروهای ترکیه در این عملیات مخالفت کرد.

مخالفت بغداد و آنکارا به جنگ لفظی دو کشور منجر شد و اشتون کارتر در سفر به ترکیه و عراق، دو کشور را به خویشتنداری دعوت کرد و البته حق به عراق داد که درباره حضور نیروهای ترکیه در خاک خود تصمیم بگیرد.

به گزارش صدای آمریکا؛ ترکیه در حال حاضر در پایگاهی در شمال عراق به گروهی از نیروهای پیشمرگه از اقلیم خودمختار کردستان عراق و نیروهای سنی آموزش نظامی می دهد.

مقاله قبلیاحتمال نشستن تارانتینو روی صندلی کارگردانی «ددپول»
مقاله بعدیپرسپولیس صدرنشین باشگاه های ایرانی در تازه ترین رده بندی بهترین باشگاههای جهان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.