اطلاعات حاصل از بررسی دی.ان.ای برگرفته شده از نقاشی‌های لئوناردو داوینچی، ممکن است برای بازسازی دیجیتالی صورت این نقاش و مجسمه ساز معروف ایتالیایی و تایید محلی که او پس از مرگش در سال ۱۵۱۹ میلادی در آنجا دفن شده است، استفاده شود.

 پژوهشگران در تلاش برای یافتن آثاری از تارهای مو و ذرات پوست به جا مانده در نقاشی‌ها، آثار و  و یادداشت‌های داوینچی هستند تا با استفاده از فناوری های نوین، در یابند که چهره این نابغه فلورانسی چگونه بوده است.

آنها می‌خواهند برای مشخص کردن رنگ مو و چشم، و همچنین شکل صورت و رنگ پوست او از فناوری‌های پیشرفته تحلیل ژنتیکی استفاده کنند. دانشمندان معتقدند که می‌توانند به اطلاعات جدیدی درباره شیوه زندگی و وضعیت سلامت داوینچی دست یابند.

کارشناسان موسسه “جی کرگ ونتر” در ایالت کالیفرنیای آمریکا، این پروژه را سرپرستی می‌کنند. قرار است نخستین مرحله از این آزمایش‌ها روی تابلوی “ستایش مغان”، که در شهر فلورانس ایتالیا نگهداری می‌شود، انجام شود.

به گزارش صدای آمریکا به نقل از اسکای نیوز، هر نمونه از دی.ان.ای هایی که از آثار داوینچی کشف شود، علاوه بر مقایسه با نمنوه های برگرفته شده از گورهای والدین داوینچی، با افرادی که گمان می‌رود نسبتی با او داشته و زنده هستند مقایسه خواهد شد.

شکل جمجمه‌های آنها نیز به پژوهشگران در بازسازی صورت داوینچی کمک خواهد کرد.

مقاله قبلیپوستر فیلم اصغر فرهادی با تغییر نام در جشنواره کن رونمایی شد
مقاله بعدیمهدی تاج رئیس فدراسیون فوتبال ایران شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.