با آنکه هنوز زود است بخت‌های اسکار سال آینده مطرح شوند اما بسیاری از رسانه‌های سینمایی آمریکا معتقدند که مایکل فاسبندر بخت اصلی اسکار بهترین بازیگر مرد سال آینده خواهد بود.

 نمایش بخشی از فیلمی درباره زندگی استیو جابز، بنیانگذار کمپانی اپل برای نخستین بار و دیده شدن بازی فاسبندر در نقش او با واکنش مثبت منتقدان روبه‌رو شده است.

بخشی از فیلمی درباره استیو جابز در جشنواره تلورید به نمایش درآمد.

مجله ورایتی نوشته که فاسبندر پرده سینما را به تسخیر خود در آورده، هر چند نوشته که شخصیت فیلم ابدا دوست داشتنی نیست.

هالیوود ریپورتر هم در تحسین از نقش‌آفرینی او در این فیلم نوشته که او چندین قدم از بقیه پیش است.

قرار است نسخه کامل این فیلم ساخته دنی بویل، کارگردان بریتانیایی در سوم اکتبر در جشنواره نیویورک برای اولین بار به نمایش در آید و سپس در ۱۸ اکتبر پایان‌بخش جشنواره فیلم لندن باشد.

کیت وینسلت، ست روگن و جف دانیلز بازیگران دیگر این فیلم هستند. روگن در نقش استیو ووزنیاک، شریک جابز و دیگر بنیانگذار اپل را بازی می‌کند.

تاکنون چندین فیلم کوتاه و مستند درباره جابز ساخته شده، اما فیلم بویل پرهزینه‌ترین این فیلم‌ها بوده است و بر اساس بسیاری از پیش‌بینی‌ها جزو نامزدهای بهترین فیلم اسکار هم خواهد بود.

فیلمنامه این فیلم را آرون سورکین بر اساس زندگی‌نامه جابز به قلم والتر ایساکسون نوشته است.

فیلم به سه دوره‌ مهم زندگی جابز و مهمترین تحولات کمپانی اپل می پردازد و در سه اپیزود نیم ساعته زندگی جابز را در مقطع‌های مختلف زمانی مرور می‌کند.

این سه مقطع که به نوعی سه رخداد مهم در جهان فناوری محسوب می‌شود، حول محور معرفی مهمترین محصولات اپل می‌چرخد؛ مکینتاش (۱۹۸۴)، نکست (۱۹۸۸) و آی‌پاد (۲۰۰۱).

اسیتو جابز روز پنجم اکتبر ۲۰۱۱ در سن ۵۶ سالگی در اثر ابتلا به بیماری سرطان درگذشت.

منتقدان همچنان مهمترین رقیب احتمالی فاسبندر برای اسکار را جانی دپ می‌دانند که در نقش تبهکاری مشهور در فیلم عشای ربانی سیاه (Black Mass) بازی کرده است.

نمایش این فیلم در جشنواره فیلم ونیز که در حال برگزاری است، نظر منتقدان را جلب کرده که ستاره «دزدان دریایی کارائیب» حالا با نقش متفاوتی به صحنه آمده که می‌تواند چهارمین نامزدی اسکار و شاید اولین اسکار را برایش در پی داشته باشد.

رقیب دیگری که نامش بیش از هر کسی شنیده می‌شود، ادی ردماین، برنده اسکار دوره پیش برای بازی در نقش استیون هاوکینگ در فیلم تئوری همه چیز است.

او که این بار در فیلم دختر دانمارکی شخصیت نقاشی دانمارکی را بازی می‌کند که در دهه ۱۹۲۰ تغییر جنسیت می‌دهد، به عقیده منتقدان برای دومین بار پیاپی بخت اسکاری خود را می‌آزماید.

این فیلم به کارگردانی تام هوپر در بخش مسابقه جشنواره ونیز در حال نمایش است.

به گزارش بی بی سی، هشتاد و هشتمین دوره مراسم اهدای جوایز اسکار ۲۸ فوریه سال آینده میلادی در لس آنجلس برگزار می‌شود.

مقاله قبلینیروهای قطری با تسلیحات سنگین وارد یمن شدند
مقاله بعدیرقابتهای والیبال جام جهانی ژاپن؛ شکست تیم ملی ایران برابر آرژانتین
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.