مخاطبان فستیوال بین‌المللی فیلم تورنتو که توانستند پیش‌نمایش جهانی فیلم جدید ماریل هلر یعنی «روزی زیبا در محله» را با نقش‌آفرینی تام هنکس تماشا کنند، به شدت از آن تجلیل کردند.

فیلم «روزی زیبا در محله» که توسط مایکا فیتزرمن-بلو و نوآ هارپستر فیلمنامه‌نویسان سریال خوش‌نقد «شفاف» نوشته شده حول محور دوستی واقعی بین فرد راجرز با بازی تام هنکس و لوید ووگل با بازی متیو ریس روزنامه‌نگار می‌گردد. این نویسنده بدبین مجبور می‌شود ماموریتی از سوی مجله اسکوایر را قبول کند تا پروفایلی درباره راجرز بنویسد اما این کار او را متعجب می‌کند چون دیدگاه راجرز درباره زندگی شروع به تغییر دادن ووگل می‌کند.

از بازیگران مکمل این فیلم می‌توان از کریس کوپر، سوزان کلچی واتسون، انریکو کولانتونی، ماریان پلانکت و تمی بلنچرد نام برد.

سونی پیکچرز این فیلم را بیست‌ودوم نوامبر اکران می‌کند.

اریک کوهن منتقد ایندی وایر نوشت که کارگردان ماریل هلر با هنرمندی احساسات را وارد صحنه‌هایش می‌کند و جزییاتی هوشمندانه و جالب را داخل محتوایی تزریق می‌کند که می‌توانست تسلیم احساس‌گرایی مطلق بشود.

یک کاربر در توییتر نوشت که «روزی زیبا در محله» کمتر درباره آقای راجرز و بیشتر درباره ایده آقای راجرز، آسیب‌پذیری مردانه و بخشندگی است.

او گفت که این فیلم اشک آدم را هم در می‌آورد اما سوپرایزکننده هم است.

منتقدی نیز نوشت که خود آقای راجرز مرموز باقی مانده چون این داستانی درباره او نیست بلکه داستانی درباره این است که چرا به او احتیاج داریم. این فیلم بسیار تاثیرگذار است.

منتقدی دیگر گفت که بسیار منقلب شده و این فیلم را به عنوان «درمان سینمایی» می‌بیند و باور دارد که بهترین فیلم سال است. او نوشت که ماریل هلر راهی ظریف، خلاقانه و بعضی مواقع سورئالیستی برای ترکیب کردن روایت خود با روحیه فرد راجرز پیدا می‌کند. تام هنکس قرار است اسکار شماره سه را بگیرد.

از دیدگاه کاربری دیگر، «روزی زیبا در محله» تجلیلی از سخت‌کوشی‌ است که باید برای انسانی خوب بودن به خرج داد. او گفت که کارگردان ریسک آوردن فرد راجرز روی پرده را درک می‌کند و با این حال هم توانسته او را تحقیر نکند و هم او را تقدیس نکرده است.

در نهایت، کاربری دیگر نوشت که این فیلم یک بار دیگر جایگاه تام هنکس را به عنوان یک افسانه سینما مستحکم می‌کند. به باور این کاربر، هنکس کاملا تبدیل به فرد راجرز می‌شود و یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های تمام طول مسیر حرفه‌ای کاری خود را به نمایش می‌گذارد.

به گزارش مهر به نقل از ایندی وایر، این کاربر نوشت: کارگردانی ماریل هلر فوق‌العاده است و از سریال اصلی تجلیل می‌کند.

مقاله قبلیریاض: بقایای پهپاد و موشک، مسئولیت جمهوری اسلامی را در حمله به تأسیسات نفتی عربستان اثبات می‌کند
مقاله بعدیدستور سرطان زای جهانگیری؛ فرمان بازگشت دود به ریه مردم!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.