زن زندانی عراقی بسمه الجبوری که از ۱۹ فروردین ماه  در اعتراض به عدم درمان و عدم به اجرا در آوردن قرارداد حقوقی بین رژیم ولی فقیه و دولت عراق مبنی بر تبادل زندانیان در مورد خویش و شرایط قرون وسطایی حاکم بر این زندان  دست به اعتصاب غذا زده است دائما توسط زنی پاسدار به نام خاکی تحت فشار، اذیت و آزار و تهدید قرار دارد.

پس از پیگیری شرایط و وضعیت این زن زندانی عراقی  توسط فعالین و سازمانهای حقوق بشری، با وجودیکه بیش از ۴ سال از مدت محکومیت غیرقانونی و غیر انسانی خود را در زندانهای ولی فقیه گذرانده است دادستان ولی فقیه جعفری دولت آبادی به وی قول آزادی مشروط را داد اما اخیرا توسط دادستانی و زندانبانان ولی فقیه تحت فشار و تهدید برای نوشتن عفو و توبه نامه قرار دارد.

این زن زندانی عراقی بدلیل اعتصاب غذا  در وضعیت بسیار خطرناک جسمی  قرار دارد.او  دچار کاهش وزن ، افت شدید فشار خون، لرزش، افزایش ضربان قلب، کاهش بینایی ، سردردهای شدید شده  وجان وی در معرض خطر جدی قرار دارد.او در سوله ای قرار گرفته است که در آن بیش از ۸۰ زن زندانی بدون وسایل خنک کننده و در گرمای شدید و طاقت فرسا نگهداری می شوند و این مسئله خود شرایط جسمی و روحی او را در وضعیت خطرناک تری قرار می دهد.

 لازم به یادآوری است که بسمه الجبوری نائب هتل معروف منصور میلیا بغداد بود که در نزدیکی سفارت ایران در عراق قرار دارد. یکی از ماموران اطلاعات سپاه تروریستس قدس به نام محمدرضا قربانیان که تحت پوشش دیپلمات در سفارت ایران کار می کرد رابطه عاشقانه با وی برقرار نمود و از آنجا که یکی از فرزندان وی سخت بیماربود و نیاز به درمان داشت به پیشنهاد این مامور سپاه تروریستی قدس برای درمان فرزندش به ایران می آید که در فرودگاه موسوم به خمینی توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹زندان اوین  شکنجه گاه وزارت اطلاعات منتقل و تحت شدیدترین فشارهای جسمی و روحی بازجویان وزارت اطلاعات و حتی تهدید به تجاوز قرار می گیرد و با پرونده سازی واهی بازجویان وزارت اطلاعات با اتهام جاسوسی برای سفارت امریکا توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست صلواتی معروف به قاضی مرگ به ۵ سال زندان محکوم می شود.

به گزارش حبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ ماموران وزارت اطلاعات به همین حکم غیرانسانی و غیر قانونی بسنده نکردند و برای تحت فشارمضاعف قرار دادن وی بعد از ۲۶ ماه حبس در بند زنان زندان اوین او را به زندان زنان در قرچک ورامین که فاقد هر گونه امکانات اولیه است منتقل نمودند.

بسمه الجبوری با وجود تمامی فشارها و محدودیتهای اعمال شده بر وی در این مدت ۴ سال مجددا توسط دادستان ولی فقیه جعفری دولت آبادی برای نوشتن نامه عفو تحت فشارقرار دارد چرا که وی اعلام کرده که کاملا بیگناه است و از نوشتن این نامه خودداری کرده است .

مقاله قبلی«بهشت سینمادوستان» و نمایش چند فیلم مرمت‌شده ایرانی
مقاله بعدیشادی مردم پس از پیروزی ایران مقابل لهستان در لیگ جهانی والیبال
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده