جامعه جلوه‌های بصری از ریدلی اسکات کارگردان «مریخی» با دادن جایزه یک عمر دستاورد هنری تجلیل می کند.

 جامعه جلوه‌های بصری آمریکا چهاردهمین جایزه سالانه یک عمر دستاورد هنری خود را در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۱۶ در بورلی هیلز به ریدلی اسکات اهدا می‌کند.

این تجلیل برای مجموعه آثار فوق‌العاده وی و جایگاهی که در صنعت هنر و یا علوم جلوه‌های بصری داشته‌اند، به این کارگردان کهنه کار تعلق می‌گیرد.

ریدلی اسکات متولد ۱۹۳۷ کارگردان آثاری چون «بلید رانر» و «بیگانه» تا کنون سه بار نامزد دریافت جایزه بهترین کارگردان سکار شده که برای «سقوط شاهین سیاه»، «گلادیاتور» و «تلما و لوییز» بوده است.

از برندگان پیشین جایزه دستاورد یک عمر جامعه جلوه‌های بصری جیمز کامرون، استیون اسپیلبرگ، ری هری هاوسن و جورج لوکاس بوده‌اند.

مقاله قبلیآخرین اصلاحات در صفحات فاجعه آمیز خاورمیانه؛ در عراق و سوریه به جای پیروزی در نبرد باید بر پیروزی در جنگ متمرکز شد
مقاله بعدیمن قانوناً نخست‌وزیرم ـ دفاعیات دکتر مصدق در دادگاه نظامی؛ جلسۀ اول یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۳
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.