در مراسمی که در ماه دسامبر برگزار می‌شود مرکز کندی آمریکا از شماری از هنرمندان برجسته جهان از جمله تام هنکس و استینگ تقدیر می کند.

در کنار این چهره های برجسته ال گرین و پاتریشیا مک براید و لیلی تامیلین نیز از جمله تجلیل‌شوندگان هستند.

این مراسم که 7 دسامبر برگزار می‌شود، سی و هتفمین دوره تجلیل مرکز کندی از هنرمندان است.

باراک اوباما و همسرش میشل نیز در این مراسم حضور خواهند داشت و جوایز را رییس جمهوری آمریکا به این چهره‌ها اهدا می کند.

این چهره های هنری برای مشارکتشان در فرهنگ آمریکا از طریق ارایه هنرشان، شایسته این تجلیل شناخته شده اند.

دیوید روبن اشتاین رییس مرکز کندی گفت این پنج چهره برجسته کشور و دنیای ما را به جایی بهتر برای زندگی بدل کرده اند.

او افزود: ال گرین برای صدای متمایزش روح ما را با سبک خودش غنا بخشیده. از تام هنکس هر کاری بر می‌آید و همین او را در میان بزرگترین بازیگران نسل ما جای داده، پاتریشیا مک براید یکی از بزرگترین بالرین های جهان است و تمام تلاشش را برای ارایه دستاوردهایش به نسل بعدی قرار داده است. صدای منحصر به فرد استینگ و ترانه های خاطره انگیزش چندین دهه است که مخاطبان را سرگرم کرده و لیلی تاملین از اولین روزهایی که در تلویزیون و تئاتر ظاهر شد ما را خنداند و از قدرت و استعداد بازیگریش ما را به شگفتی آورد.

گرین 68 ساله و خواننده سیاهپوست آمریکایی است که میلیون‌ها نسخه از ترانه هایش به فروش رفته است. شماری از ترانه های او از جمله «بگذار با هم بمانیم»، «هنوز عاشقت هستم» و «مرا به رودخانه ببر» شهرتی جهانی دارند.

هنکس 58 ساله است و با فیلم هایی چون «داوینچی کد» و «نجات سرباز رایان» شهرتی جهانی دارد.

مک براید 72 ساله است و از 14 سالگی در رشته هنری باله فعالیت کرده است.

تاملین از دهه 1960 در تلویزیون با فیلم های کمدی شناخته شد.

و استیگ 62 ساله هنرمند سبک راک برنده 16 جایزه گرمی است. او با گروه پلیس شناخته شد اما بعد به صورت انفرادی به کارش ادامه داد.

به گزارش مهر به نقل از واشنگتن پست، تمامی این هنرمندان آمریکایی هستند و تنها استینگ بریتانیایی است.

مقاله قبلیخون بازی تندروهای اسرائیلی و فلسطینی تمام شد؟ بازی دو سر باخت… در نهایت چرخش به سوی مذاکره و صلح
مقاله بعدیجنیفر کانلی در «پناهگاه» دیده شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.