دو جشنواره فیلم ایرانی در اسکاتلند و آلمان به بزرگداشت آثار سینمای ایران خواهند پرداخت.

 جشنواره‌های فیلم ادینبورگ در اسکاتلند و فرایبورگ در آلمان، جشن سینمای ایران را با نگاهی با سینمای ایران در بخشی با عنوان “تاریخ سینمای ایرانی توسط آفرینندگانش” برگزار می کنند.

در این برنامه 14 کارگردان ایرانی با انتخاب 27 فیلم که در فاصله سال های 1933 تا 2006 ساخته شده اند، بخشی از مسیری را که سینمای ایران در این دوره طی کرد در معرض دید علاقه‌مندان اروپایی خود قرار می‌دهند.

این جشنواره بهار آینده در فرایبورگ آلمان برپا و ماه ژوئن در ادینبورگ برگزار می‌شود.

به گزارش مهر به نقل از اسکرین دیلی،کارگردان‌هایی که آثارشان در این جشنواره به نمایش می‌آید شامل مانیا اکبری، کاوه بختیاری، بهرام بیضایی، اصغر فرهادی، سپیده فارسی، محمود غفاری، بهمن قبادی، محسن مخملباف، شهرام مکری، امیر نادری، جعفر پناهی، شیرین نشاط، رفیع پیتز و محمد رسول اف هستند.

هنوز اسامی فیلم هایی که در این دو جشنواره به نمایش در می‌آیند اعلام نشده است.

مقاله قبلیجود لاو در نقش همینگوی دزد ظاهر شد
مقاله بعدیجبهه ملی ایران “شانزدهم آذر گرامی باد”
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.