فناوری جدید به فضانوردان اجازه می‌دهد هنگام فرود در سیاره سرخ در سال ۲۰۳۳، آب نمک مریخ را به اکسیژن و سوخت تبدیل کنند.

در مریخ آب وجود دارد اما قسمت عمده‌ای از آن یخ زده است و بقیه آن نیز با نمک مخلوط شده که این امر برای فضانوردان آینده که قرار است تا سال ۲۰۳۳ روی این سیاره فرود بیایند، بی‌فایده است.

اکنون گروهی از محققان “دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس”(Washington University in St. Louise) سیستمی را ایجاد کرده‌اند که آب غیرقابل استفاده را به سوخت و اکسیژن تبدیل می‌کند.

این سیستم از الکتریسیته برای تبدیل آب شور به اکسیژن و هیدروژن استفاده می‌کند و مشخص شده است که می‌تواند در جو مریخ در دمای منفی ۳۳ درجه فارنهایت نیز کار کند.

این الکترولیزر آب نمک، ۲۵ برابر بیشتر از فناوری ناسا موسوم به “MOXIE” که ماه ژوئیه سال ۲۰۲۰ همراه کاوشگر مریخ۲۰۲۰(Mars 2020) پرتاب شد و هدف آن تولید مقدار کمی اکسیژن در مریخ است، اکسیژن تولید می‌کند.

“ویجی رامانی”(Vijay Ramani) از دانشگاه واشنگتن گفت: این فناوری به همان اندازه که در مریخ مفید است در کره زمین نیز مفید است چرا که می‌تواند اقیانوس‌ها را به عنوان یک منبع اکسیژن و سوخت مناسب تبدیل کند.

به گزارش سایت “اینورس”(Inverse)، این دستگاه دارای دو قسمت در اطراف خود است که یکی از بخش‌ها آب را جدا می‌کند تا یون هیدروکسیل ایجاد کند و دیگری مجدد آب را برای تولید اکسیژن جدا می‌کند.

گرچه این فناوری در حال حاضر روی زمین درست شده است اما هزینه بر است و احتمالا نخواهد توانست در برابر دمای انجماد مریخ مقاومت ‌کند.

رامانی و دیگر محققان این مطالعه تصمیم گرفتند نسخه قابل حمل این فناوری را بسازند که به طور مداوم و بدون نیاز به گرم کردن یا تصفیه منبع آب بتواند در سیاره سرخ کار کند.

“شیهاری سانکاراسبرامانیان”(Shrihari Sankarasubramanian) دانشمند تحقیقاتی و اولین نویسنده مطالعه، گفت: پرکلرات محلول در آب( به اصطلاح ناخالصی) در واقع در یک محیط مانند مریخ کاربردی است زیرا از یخ زدگی آب جلوگیری می‌کنند و همچنین با کاهش مقاومت الکتریکی عملکرد سیستم الکترولیزر را بهبود می‌بخشند.

این تحقیق حاصل داده‌های “کاوشگر مریخ فینیکس”(Phoenix Mars Lander) ناسا است که در سال ۲۰۰۸ مریخ را لمس کرد.

دانشمندان می‌دانند که برای زندگی در مریخ، حتی به طور موقت، فضانوردان باید برخی از نیازهای خود به ویژه اکسیژن برای تنفس و سوخت برای سفر به زمین یا فراتر از آن را در سیاره سرخ تولید کنند.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میل، مریخ نورد استقامت ناسا در حال حاضر با حمل ابزارهایی که از الکترولیز در دمای بالا استفاده می‌کنند، در حال سفر به سوی مریخ است. محققان امیدوارند بتوانند در آینده برای توسعه بیشتر این سیستم با ناسا همکاری کنند.

مقاله قبلی«کرودز ۲» برابر کرونا قوی ظاهر شد
مقاله بعدیپمپئو: رژیم جمهوری اسلامی بزرگترین تهدید برای امنیت منطقه و مردم صلح‌دوست آن است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.