بلژیک روز سه‌شنبه از جمهوری اسلامی درخواست کرد تا اولیویه وندکاستیل، امدادگر این کشور را که از فوریه ۲۰۲۲ در زندان است طبق معاهده انتقال محکومان آزاد کند.

حاجا لحبیب، وزیر خارجه بلژیک در توئیتی با اشاره به تماس تلفنی روز گذشته خود با حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی گفت: «دیروز به همتایم امیرعبداللهیان اعلام کردم که بلژیک امروز برای انتقال هموطنمان ولویه واندکاستیل درخواست خواهد داد.»

وی تاکید کرد که در این گفت‌وگو شرایط بازداشت این امدادگر را محکوم کرده و خواهان دیدار سفیر بلژیک توسط جمهوری اسلامی با این زندانی شده است.

خانواده آقای واندکاستیل صبح روز سه‌شنبه بار دیگر از «مشکلات جدی سلامتی» وی خبر دادند که جان او را به خطر می‌اندازد.

یورونیوز نوشت؛ آن‌ها در بیانیه‌ای گفتند: «او به سختی می‌تواند به خاطر درد غیرقابل تحمل عضلانی و عصبی بایستد و عدم اقدام مشخص می‌تواند اولیویه را در وضعیتی غیرقابل برگشت قرار دهد.»

آنها تاکید کردند که آقای واندکاستیل در سلول انفرادی بدون دسترسی به پزشک زندانی است.

اولیویه واندکاستیل، مدیر سابق «موسسه خیریه امداد بین‌الملل» به ۴۰ سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق توسط جمهوری اسلامی محکوم شده است که طبق قوانین ۱۲.۵ سال از این حبس قابل اجرا است. قویه قضاییه جمهوری اسلامی سال گذشته اعلام کرد که این امدادگر بلژیکی در چهار فقره اتهام مجرم شناخته شده است.

مقاله قبلیجایزه ۱۵ میلیون دلاری برای دریافت اطلاعات درباره شبکه مالی سپاه
مقاله بعدیفروش الماس و آثار هنری توسط حزب‌الله برای دور زدن تحریم ها
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.