محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، گزارش‌ها درباره تبادل مسعود سلیمانی، شهروند ایرانی زندانی در ایالات متحده آمریکا، با ژیائو وانگ، شهروند چینی-آمریکایی زندانی در ایران را مورد تائید قرار داد. دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، نیز در بیانیه‌ای آزادی ژیائو وانگ که به اتهام جاسوسی در ایران زندانی بود را تائید کرد.

دونالد ترامپ، روز شنبه ۷ دسامبر، در بیانیه‌ای تائید کرد: ژیائو وانگ که به مدت سه سال به اتهام جاسوسی در ایران زندانی بود، در حال بازگشت به ایالات متحده آمریکا است.

در حالیکه محمدجواد ظریف، بر روی حساب کاربری توئیتر خود، از تبادل دو زندانی بطور همزمان خبر داده است، دونالد ترامپ در بیانیه خود به آزادی همزمان مسعود سلیمانی که در آمریکا زندانی بود با شهروند آمریکایی زندانی در ایران اشاره‌ای نکرده است.

وزیر أمور خارجه جمهوری اسلامی، در پیامی توئیتری ازاینکه به زودی مسعود سلیمانی و ژیائو وانگ به خانواده‌هایشان ملحق خواهند شد، ابراز خرسندی نموده است. محمدجواد ظریف، همچنین تصویری از لحظه استقبال از مسعود سلیمانی را منتشر کرده است.

محمد جواد ظریف نوشت: «بسیار خوشحالم که استاد دکتر مسعود سلیمانی و آقای وانگ به زودی به خانواده‌هایشان ملحق می‌شوند. از همه کسانی که در این امر دخیل بودند به ویژه دولت سوئیس قدردانی می‌کنم». مسعود سلیمانی در سوئیس، به مقامات جمهوری اسلامی تحویل داده شد.

ژیائو وانگ، شهروند آمریکایی و دانشجوی دوره دکتری دانشگاه پرینستون به اتهام جاسوسی در دادگاه انقلاب به ۱۰ سال زندان محکوم شده بود. آقای وانگ که در رشته تاریخ در حال تحصیل بود در تابستان سه سال پیش (۱۳۹۵) در تهران بازداشت شد و در روز ۲۶ مرداد سال جاری حکم ده سال حبس او از سوی دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی اعلام شد.

یک روز پیش از اعلام حکم دادگاه، غلامحسین محسنی اژه‌ای، سخنگوی وقت قوه قضائیه جمهوری اسلامی از قطعی شدن حکم «عامل نفوذی» خبر داد. همزمان خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه جمهوری اسلامی، در مطلبی، مبنای جمع‌آوری اطلاعات «جاسوسی» توسط ژیائو وانگ را «آرشیو کتابخانه‌های تهران و شخصیت‌های علمی» عنوان کرده و مدعی شد: این دانشجو «۴۵۰۰ صفحه از اسناد کشور را ثبت دیجیتالی» کرده است.

به گزارش ایرنا، مسعود سلیمانی، پژوهشگر حوزه سلول‌های بنیادی و دانشیار دانشگاه تربیت مدرس، ۱۵ مهر سال گذشته/۲۲ اکتبر ۲۰۱۸، در قالب یک فرصت مطالعاتی عازم آمریکا شد. وی به محض ورود به آمریکا بازداشت و به زندان منتقل شد. جمهوری اسلامی، این بازداشت را «غیرقانونی» و از آن با عنوان «گروگانگیری» یاد کرده است.

مقاله قبلیگلشیفته فراهانی: در ایران قتل‌عام رخ داده است
مقاله بعدیواکنش‌های بین‌المللی به قتل تظاهرکنندگان عراقی توسط شبه‌نظامیان وابسته به جمهوری اسلامی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.