خانه اخبار تام کروز در نقش قاچاقچی مواد مخدر بازی می کند

تام کروز در نقش قاچاقچی مواد مخدر بازی می کند

0
407

تام کروز بازیگر «ماموریت غیرممکن» این بار در نقش مامور سیا که قاچاقچی است، ظاهر می‌شود.

 کروز قصد دارد در نقش خلبانی آمریکایی ظاهر شود که مواد مخدر و اسلحه برای کارتل مِدلاین حمل می کند. داستان این فیلم در دهه 1980 می گذرد و فیلم بر مبنای زندگی یک فرد واقعی تهیه می شود. او در این فیلم در نقش آدلر بی سیل که به عنوان بری شناخته می شود ظاهر خواهد شد و در فیلمی پر هیجان از زندگی «مِنا» در برابر دوربین داگ لیمن کارگردان «هویت بورن» بازی می کند.

بازیگر 52 ساله همچنین به زودی برای پنجمین بار در نقش «ماموریت غیرممکن» روی پرده های بزرگ می رود.

او برای بازی در نقش جدیدش باید مقداری وزن اضافه کند و این در حالی است که او این تجربه را در سال 2008 برای فیلم کمدی «تندر استوایی» تجربه کرده بود. با این حال نقش جدید او نیازی به اضافه وزن خیلی زیاد ندارد. چنین تغییر وضعیتی که به نوعی فداکاری محسوب می شود معمولا پاداش خود را با رای رای‌دهندگان اسکار دریافت می کند.

بعید نیست این بازیگر که تاکنون سه بار نامزد اسکار شده با پذیرش این نقش به نوعی چشم به دریافت این جایزه داشته باشد. از سوی دیگر، نقش سیل یک بار دیگر روی پرده های بزرگ رفته بود و او در قالب فردی با ابعاد معمول ظاهر شده بود. در فیلم قبلی دنیس هاپر در سال 1991 در درام مستند گونه ای از شبکه اچ بی او با عنوان «تقاطع دوبل» در نقش این فرد ظاهر شده بود.

با این حال سیل که به عنوان «مرد چاق» شناخته می شد خلبانی بود که برای کارتل مِدلاین کار می کرد و در واقع مامور سیا بود. او از فرودگاهی که در مِنا در آرکانزاس واقع بود به حمل و نقل کوکایین و حشیش برای مرکز آمریکا می پرداخت و این کار را در فاصله 1976 تا 1984 که دستگیر شد، انجام می داد. او سپس برای این که زندانی نشود به طور داوطلبانه در خدمت پلیس قرار گرفت اما سرانجام در یک خانه امن در سال 1986 در لوییزانا و توسط یک تیرانداز کلمبیایی که برای مِدلاین کار می کرد، کشته شد.

لیمن کارگردان این فیلم با کروز در لندن ملاقات کرده تا درباره این نقش با او صحبت کند. فیلم «مِنا» بر مبنای فیلمنامه ای از گری اسپینلی ساخته می شود و کمپانی یونیورسال پیکچرز سال پیش موفق به کسب امتیاز ساخت این فیلم شد. لیمن با امضای یک قرارداد یک میلیون دلاری، جایگزین ران هاوارد بر صندلی کارگردانی این فیلم شد.

مقاله قبلیاین خلبان 26 ساله اردنی نبود که به آتش کشیده شد؛ این اسلام ناب محمدی بود که از اعتبار ساقط شد!
مقاله بعدیانعکاس چهره واقعی رژیم ایران؛ تنها در دو نما!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.