تام هنکس معتقد است سالن‌های سینما حتما در برابر کووید ۱۹ مقاومت می‌کنند و جان سالم به در می‌برند.

تام هنکس در مصاحبه‌ای که به تازگی انجام داده و در آن به معرفی فیلم جدیدش با عنوان «خبرهای جهان» پرداخته است به تاثیرات کووید ۱۹ بر سالن‌ها و فیلم‌های سینمایی هم پرداخته و درباره تغییر زمان پخش فیلم‌ها و پخش آنها در سرویس‌های استریمینگ صحبت کرده است.

هنکس با اشاره به پخش فیلم‌ها به صورت آنلاین، گفت: در هرحال یک تغییر عمیق ایجاد شد که البته این تغییر از پیش در حال شکل گرفتن بود.

وی در ادامه افزود: آیا سالن‌های سینماها هنوز وجود دارند؟ طبیعی است، آنها خواهند ماند. از برخی جهات، فکر می‌کنم سینماداران وقتی سینماها دوباره باز شوند، این آزادی را دارند که انتخاب کنند چه فیلم‌هایی را پخش کنند.

بازیگر برنده اسکار در توضیحات بیشتر تاکید کرد که سینماها گزینه عالی برای نمایش فیلم‌هایی با بودجه بزرگ مانند فیلم‌هایی هستند که در جهان مارول اتفاق می‌افتند و همین فیلم‌ها هستند که بر سینماها حکمرانی می‌کنند.

تام هنکس عنوان کرد که فیلم‌های دنباله‌دار معمولاً با توجه به صفحه نمایش بزرگ ساخته می‌شوند در حالی که بسیاری از فیلم‌های کوچک‌تر یاد می‌گیرند که به تدریج خود را با صفحه نمایش کوچک سازگار کنند.

این بازیگر افزود: شما می‌خواهید فیلم‌های دنباله‌دار و بزرگ را در صفحه بزرگ ببینید، زیرا تماشای آنها روی کاناپه خانه شما ممکن است به نوعی جذابیت‌های بصری آنها را کاهش دهد ولی تغییراتی که توسط کووید ۱۹ به وجود آمده‌ است شبیه قطاری است که دارد به آرامی می‌آید. فکر می‌کنم نتیجه آن تماشای شمار زیادی از فیلم‌ها فقط به صورت سرویس‌های آنلاین خواهد بود. فکر هم می‌کنم خوب خواهد بود که آنها را به این صورت ببینیم زیرا در واقع برای تماشا در تلویزیون‌های عریض خانه ساخته می‌شوند.

با تصمیم جدید کمپانی برادران وارنر برای نمایش فیلم‌های سینمایی همزمان در سرویس‌های آنلاین، صنعت فیلم با مشکل روبرو شده است. بسیاری از کارگردان‌ها و سینماداران از نمایش «ماتریکس ۴» و «تل ماسه» همزمان به صورت آنلاین انتقاد کرده‌اند.

دنی ویلنوو کارگردان به تازگی تاکید کرد که سینما و پرده بزرگ چیزی بیش از یک تجارت است و باید به تاثیر هنری آن و گردآوردن انسان‌ها در کنار هم برای تجلیل از انسانیت فکر کرد.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، وی گفت: به همدلی در سینما باید به عنوان یکی از آخرین تجربه‌های جمعی هنری و فردی نگاه کرد.

مقاله قبلیبرترین تصاویر فضایی سال ۲۰۲۰ به انتخاب “فوربس”
مقاله بعدیخبرهایی از فرار سخنگوی حزب‌الله عراق پس از صدور حکم بازداشتش از سوی مقام‌های قضایی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.