تاریخ حضور انسان در ایران با کشفیات به‌دست آمده از غار دربندرشی در گیلان به‌مدت یکصدهزار سال به عقب رفته است و اکنون قرار است نمونه‌هایی از قدیمی‌ترین مدارک باستان‌شناسی حضور انسان در ایران در نمایشگاه گزیده‌ای از یافته‌های پژوهش‌های باستان‌شناسی در موزه ملی ایران نمایش داده شود.

دیروز قدیمی‌ترین آثار تاریخ‌گذاری شده انسان‌های اولیه ساکن ایران را مربوط به کاوش‌های باستان‌شناسی در سال 91که در غار دربند رشی در گیلان به‌دست آمده است اعلام کرد. براساس آنچه باستان‌شناس‌ها به خبرگزاری میراث فرهنگی گفته‌اند، آثار غار دربند رشی شامل ابزارهای سنگی و سنگواره گونه منقرض‌شده‌ای از خرس در عصر باستان در ایران است.

به گفته فریدون بیگلری، کشفیات اخیر غار دربند ازاین‌جهت اهمیت دارد که تا پیش از آن، قدیمی‌ترین آثار تاریخ‌گذاری شده انسان در ایران بین 40تا 50هزار سال و در یک مورد حدود 148هزار سال ـ با خطای 35هزار سال ـ بود که در چند غار در لرستان، اصفهان و ایلام یافت شده و مربوط به دوره پارینه‌سنگی میانی بودند.

براساس آنچه سرپرست تیم کاوش‌های باستان‌شناسی غار دربندرشی گفته است، از دوره پارینه‌سنگی قدیم در طول 50سال اخیر ابزارهای سنگی در نقاط مختلف ایران در کشف رود خراسان، ماشکید و لادیز بلوچستان، میناب هرمزگان، هلیلان در ایلام، شیوه‌تو در مهاباد و گنج پر در گیلان کشف شدند.

به گزارش خبرگزاری میراث‌فرهنگی؛  فریدون بیگلری می‌گوید: آثار به‌دست آمده از این دوره اغلب در کاوش‌های سطحی یافت شده‌اند و آثار دیگری چون استخوان حیوانات همراه آنها پیدا نشده، بنابراین باستان‌شناس‌ها تنها براساس شیوه ساخت ابزارهای سنگی آنها را به دوره پارینه‌سنگی قدیم منتسب کرده‌اند. این درحالی است که تاکنون چندین نمونه دندانِ کشف‌شده در غار دربند به روش پرتوسنجی موسوم به «سری اورانیوم» تاریخ‌گذاری شده که نشان‌دهنده تاریخی بیش از 200هزار سال پیش است.

به گفته او انسان‌های اواخر دوره پارینه‌سنگی قدیم از غار دربند برای سکونت کوتاه‌مدت استفاده می‌کردند و از سنگ‌های آذرین و چخماق برای ساخت ابزارهای سنگی همچون خراشنده و درفش استفاده می‌کردند. بقایای سنگواره گوزن و بز کوهی نیز نشان می‌دهد که در آن دوره گونه‌های علفخوار نیز در اطراف کوه درفک می‌زیستند و انسان‌های اولیه می‌توانستند آنها را شکار کنند.

مرجان مشکور، باستان جانورشناس و عضو تیم پژوهش‌های غار دربندرشی گیلان نیز می‌گوید: کشف سنگواره گونه منقرض‌شده‌ای از خرس موسوم به خرس غار در دربند رشی از اهمیت زیادی برخوردار است. چون پیش از آن دیرین‌شناسان تصور می‌کردند قلمرو پراکنش این خرس از اروپا در غرب تا کوه‌های قفقاز در شرق بوده است اما کشفیات اخیر در غار دربند نشان می‌دهد خرس‌های بزرگ جثه غار در غرب البرز نیز وجود داشتند.

مقاله قبلیافزايش 50 ميليوني بودجه «سريع و خشن 7»
مقاله بعدیفرمانده نیروی هوافضای سپاه: ایران حتما در هر رویارویی با آمریکا پیروز خواهد شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.