جلسه فیلمنامه‌خوانی وسترن «هشت نفرت‌انگیز» نوشته کوئنتین تارانتینو با حضور او و تعدادی از بازیگران فیلم‌های قبلی‌اش برگزار شد.

ژانویه پیش بعد از آنکه فیلمنامه «هشت نفرت‌انگیز» لو رفت، کوئنتین تارانتینو گفت دیگر تمایلی به کارگردانی آن ندارد، اما ظاهرا او در تصمیم خود تجدید نظر کرده است.

تارانتینو شنبه در جلسه فیلمنامه‌خوانی «هشت نفرت‌انگیز» در ایس هتل لس آنجلس گفت روی نسخه دوم فیلمنامه کار می‌کند و نسخه سومی هم در راه است. این جلسه با همکاری فیلم ایندیپندنت برگزار شد.

تارانتینو با اشاره به اینکه فصل آخر و در واقع فصل پنجم با عنوان «شب سیاه، جهنم سفید» بازنویسی شده، گفت: «این اولین نسخه فیلمنامه است و فقط همین یک بار آن را می‌بینید.»

تارانتینو در حالی که یک کلاه کابوی سیاه و پیراهنی وسترن به تن داشت، بازیگران جلسه فیلمنامه‌خوانی را که همه از یاران قدیمی‌اش هستند، معرفی کرد: ساموئل ال. جکسن به نقش سرگرد مارکوئیس وارن، جیمز پارکس به نقش راننده، کرت راسل به نقش جان روث جایزه‌بگیر همچنین معروف به «جلاد»، امبر تامبلین به نقش دیزی دومرگ زندانی او، والتن گاگینز به نقش کریس مانیکس، دنی منوشت به نقش باب فرانسوی، تیم راث به نقش اوسوالدو موبری انگلیسی، مایکل مدسن به نقش جان گیج، بروس درن به نقش ژنرال اسمیترز، دانا گوریر یه نقش مینی، زو بل به نقش جودی شش اسب و جیمز رمار به نقش جودی. (تعدادی از بازیگران چند نقش را خواندند)

تارانتینو گفت: «سه روز است تمرین می‌کنیم. کارمان درست است. بد نیستیم.»

تارانتینو در زمان فیلمنامه‌خوانی با دقت کامل صحنه‌ها را توضیح می‌داد و به دفعات از تماشاگران می‌خواست به فضای برفی وایومینگ در دوران پس از جنگ داخلی آمریکا توجه داشته باشند که قرار است در قالب باشکوه 70 میلی‌متری به تصویر درآید. او همچنین در لحظه‌هایی از بازیگران می‌خواست دیالوگ‌های خود را تکرار کنند و حتی بعضی صحنه‌ها را بازنویسی می‌کرد.

او در گوش جکسن یا راث زمزمه می‌کرد یا به آن‌ها می‌گفت اگر یادشان رفته، از روی کاغذ بخوانند. تارانتینو در لحظه‌ای به شوخی گفت به همکار فیلمنامه‌نویس نیاز ندارد که این حرف با خنده تماشاگران همراه بود.

همان‌طور که از تارانتینو انتظار می‌رود، فیلمنامه «هشت نفرت‌انگیز» مملو از خشونت، صحنه‌های خونین و بدگویی است.

بلیت‌های این جلسه به قیمت 150 تا 200 دلار فروخته شد. باب و هاروی واینستین از چهره‌های حاضر در مراسم بودند.

فیلم ایندیپندنت یک سازمان غیرانتفاعی است که از فیلم‌های مستقل می‌کند. این سازمان بانی جوایز اسپیریت همین طور جشنواره فیلم لس آنجلس است.

داستان فیلمنامه 146 صفحه‌ای تارانتینو از جایی آغاز می‌شود که بوران یک دلیجان را از مسیرش منحرف می‌کند و درباره یک گروه بی‌رحم و بی‌اعتماد به هم شامل دو جایزه‌بگیر رقیب، یک سرباز خائن و یک زندانی زن است که وسط ناکجاآباد از یک بار سر درمی‌آورند.

به گزارش خبرآنلاین، تارانتینو از وبسایت گاوکر به خاطر انتشار فیلمنامه «هشت نفرت‌انگیز» شکایت و این وبسایت را به نقض قانون کپی رایت متهم کرد. قاضی جان والترز 14 آوریل به شکایت تارانتینو رسیدگی می‌کند. تاریخ برگزاری دادگاه 27 ژانویه 2015 است.

www.rollingstone.com

مقاله قبلیوزیر دادگستری جمهوری اسلامی: درگیری خاصی در بند ۳۵۰ اوین رخ نداده است
مقاله بعدیمقاومت و درگیری گسترده زندانیان برای جلوگیری از انتقال همبندیشان جهت اجرای حکم اعدام در زندان قزل حصار کرج
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.