کوئنتین تارانتنیو فیلمساز آمریکایی می‌گوید مقابله با خشونت پلیس را ادامه می‌دهد و در این مسیر جلوتر می رود

دیگر برای تارانتنیو عادی شده که هر بار که فیلم جدیدی دارد جنجالی از مسایل مختلف به راه بیفتد و برای ثبت مارک تجاری خودش در فیلم‌هایش که تصویر خشونت‌های شدید است با نقد روبه رو شود، اما امسال در مورد فیلم «هشت نفرت انگیز» او با یک گرفتاری از نوع دیگر روبه رو شده است.

در حالی که همه چیز در ماه اکتبر و با شرکت تارانتینو در راهپیمایی سه روزه ضد خشونت پلیس در نیویورک شروع شد، این فیلمساز با بیان این که اینجا هستم تا در طرف آنهایی که مقتولان این مسایل هستند قرار بگیرم، با خشم پلیس روبه رو شد.

پاسخ پلیس به این اظهار نظر تارانتینو موجی از تحریم فیلم جدید او بود که از نیویورک شروع شد و به ایالت‌های دیگر کشیده شد.

حالا تارانتینو گفته است: می دانستم پلیس از شنیدن حرف های من دیوانه می شود. می دانستم مرا برای بیان این حرف‌ها نمی‌بوسند.

تارانتینو که برای حمایت از فیلم «هشت نفرت‌انگیز» در هتل «چهار فصل» بورلی هیلز اقامت کرده با حضور در یک کنفرانس مطبوعاتی که یکشنبه برگزار شد اذعان کرد که برای همین حرف‌ها نگران شرکت در این اجتماع بود و بعد هم پس از آن بلافاصله با فوران احساسات آنها روبه رو شد و این برایش از همه سخت تر بود چون آخرین مراحل تکمیل «هشت نفرت انگیز» را انجام می داد. وی گفت: واقعا گیر افتاده بودم. هر روز رسانه‌ها روی این موضوع کار می‌کردند و من با خودم می گفتم: چه خبره؟

سازنده فیلم‌هایی چون «بی آبروهای لعنتی» افزود: می دانستم آدم‌هایی نمی‌توانند این را درک کنند اما من باید این کار را انجام می‌دادم و البته باید می گفتم که فکر نمی کنم هر افسر پلیس یک قاتل است.

او پیش از این هم گفته بود چون با خشونت پلیس مخالفت کرده به معنی ضد پلیس بودن او نیست.

تارانتینیو در این نشست افزود: برای من کاملا روشن بود و به محض این که کارم را تمام کردم با خودم گفتم وای خلاصه تمام شد اما این ماجراها خیلی فراتر از آن چیزی رفت که تصورش را می کردم.

وی گفت رفتار پلیس او را شگفت زده کرده و این حقیقت که آنها تا این درجه پیش رفتند اصلا برای او باورپذیر نیست و انتظارش را نداشت.

این کارگردان تاکید کرد قصد ندارد به این ماجراها دامن بزند و در این مقطع همه فکر و ذکرش معرفی و حمایت از فیلم جدیدش «هشت نفرت انگیز» است، اما اگر آنها بخواهند ادامه بدهند «من هم جلوتر می‌روم.»

.به گزارش مهر به نقل از گاردین، «هشت نفرت انگیز» روز کریسمس به صورت ۷۰ میلیمتری اکران می‌شود و اکران گسترده آن ۱۸ ژانویه ۲۰۱۶ خواهد بود.

مقاله قبلیدستگیری ٥٣ هوادار داعش در ایران
مقاله بعدیداعش نفت عراق و سوریه را از طریق ترکیه به اسرائیل می فروشد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.