کوئنتین تارانتینو کارگردان مشهور با نمایش چهار فیلم از جری لوییس از این بازیگر پیشکسوت کمدی تجلیل می کند.

 تارانتینو با ارایه چهار فیلم از مجموعه‌ای که متعلق به خودش است، روز یکشنبه جری لوییس را گرامی می‌دارد.

این مجموعه که شامل چهار فیلم 35 میلیمتری از جری لوییس است در سینمایی در لس‌آنجلس به نام «نیو بورلی» که تارانتنیو آن را در سال 2007 خرید، نمایش داده می شوند.

این نمایش از ساعت 10 صبح با نمایش فیلم «کشتی را بالا نبر» از سال 1959 آغاز می‌شود و با «بوئینگ، بوئینگ» سال 1965 که ظهر نمایش داده می شود، ادامه پیدا می کند. «در جنگ با ارتش» از سال 1950 ساعت دو به نمایش درمی‌آید و «هالیوود یا مجسمه نیم تنه» در سال 1956 در ساعت چهار پایان‌بخش این برنامه خواهد بود.

تماشای این فیلم‌ها رایگان و حضور در این برنامه برای همه آزاد است.

این برنامه در حالی تدارک دیده شده که قرار است در هفته آینده در جشنواره فیلم های کلاسیک نیز از جری لوییس تجلیل شود و او اثر دست و پایش را در پیاده‌روی مشاهیر در برابر تئاتر چینی‌ها به جای بگذارد. او پیش از این ستاره ای به نامش در این خیابان داشته و سیارک ۱۱۵۴۸ در فضا هم به نام اوست.

تارانتینو همیشه جری لوییس را گنجینه هالیوود نامیده است. جری لوییس بازیگر کهنه‌کار هالیوود که آخرین بار در سال 1995 در فیلم «استخوان های بامزه» ظاهر شده بود، سال پیش بازی در فیلم جدیدی را به کارگردانی دانیل نوآ آغاز کرد. او متولد ۱۶ مارس ۱۹۲۶ است و به عنوان بازیگر، کمدین، تهیه کننده، نویسنده و کارگردان آمریکایی شناخته می شود.

به گزارش مهر به نقل از ددلاین، جشنواره شصت و ششم کن نیز سال پیش بخش ویژه‌ای را به گرامیداشت این بازیگر کهنه‌کار اختصاص داده بود.

مقاله قبلیبه اين راحتي نمي توانيد ريچارد فراي را بشناسيد؛ شناخت فراي طلب تان، همان رفيق تان سعيد امامي را نمي شناسيد
مقاله بعدیسه‌گانه جدید «ترانسفورمرها» به سینما می‌آید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.