در حالی که کوئنتین تارانتینو با جدیدترین فیلمش «روزی روزگاری در هالیوود» نامزدی ۱۰ جایزه اسکار را کسب کرده اما همچنان بر بازنشستگی پافشاری می‌کند.

کوئنتین تارانتینو که تابستان درباره این صحبت کرده بود که تنها ۱۰ فیلم سینمایی خواهد ساخت و به این ترتیب فقط امکان ساخته شدن یک فیلم سینمایی دیگر توسط او وجود دارد، اکنون درباره دلایل این امر بیشتر توضیح داده است.

او در یک مصاحبه ویدیویی با پیتر تراورس از نشریه «رولینگ استون» درباره دلایل شخصی‌اش برای رها کردن فیلمسازی حرف زده است.

تارانتینو گفته است: یک جورایی فکر می‌کنم وقت پرده سوم زندگی‌ام است تا یک کمی بیشتر به ادبیات بپردازم که می‌تواند برای پدر جدید بودن خوب باشد و همین طور به عنوان یک همسر جدید بودن.

تارانتینو گفت: نمی‌توانم خانواده‌ام را بردارم و آنها را به آلمان یا سریلانکا یا هر جای دیگری که داستان بعدی آنجا رخ می‌دهد ببرم. باید یک کم بیشتر مرد خانه بشوم یک کم بیشتر مرد نوشتن بشوم.

کارگردان «روزی روزگاری در هالیوود» افزود: حس من می‌گوید کارگردانی بازی مردان جوان است. حس می‌کنم سینما دارد تغییر می‌کند و من یک کمی متعلق به جماعت قدیمی هستم.

دانیلا پیک همسر تارانتینو باردار است و اولین فرزند مشترکشان را به دنیا می‌آورد. البته تارانتینو خیلی پیش از این تصمیم به بازنشستگی گرفته بود و چشم اندازش از نقش پدر بودن به نظر می‌رسد بیشتر او را متقاعد کرده باشد که صندلی کارگردانی را رها کند.

وی به تازگی برای فیلم جدیدش سه نامزدی اسکار کسب کرده که شامل بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه اوریجینال است. این فیلم در مجموع ۱۰ نامزدی اسکار کسب کرده که برابر تعداد نامزدی های «ایرلندی» ساخته اسکورسیزی است. «جوکر» با کسب ۱۱ نامزدی در راس امیدداران اسکار ۲۰۲۰ ایستاده است.

به گزارش مهر به نقل از ایندی وایر، تارانتینو پیشتر جایزه اسکار را برای فیلمنامه غیراقتباسی «داستان عامه‌پسند» و «جانگوی از بند رها شده» دریافت کرده است. اگر قرار باشد او بازنشسته شود برای کسب اسکار بهترین کارگردان یا بهترین فیلم تنها ۲ شانس دارد، یکی با همین فیلم «روزی روزگاری در هالیوود» و یکی با فیلم بعدی‌اش.

مقاله قبلیآمریکا محدودیت‌های جدیدی برای ورود ایرانیان به خاک خود اعمال کرد
مقاله بعدیمامور اسمیت با «ماتریکس ۴» برنمی‌گردد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.