کوچه‌ای که تا دو سه روز پیش، با عبور از آن در هر فصلی برای عابرانش ترانه‌ای در خاطره‌ها زنده می‌کرد دور از ذهن نیست اگر برای آیندگان به نوستالژی تبدیل شود، کوچه سابق استاد شجریان در روستای «بیاره» از توابع شهرستان دنا بود.

 دهیار روستای «بیاره»، که اخیراً کوچه‌ای را در این روستا به نام استاد شجریان نامگذاری کرد و خیلی‌ها آن را تحسین کردند.

با این حال اما هنوز مدت زمان زیادی از این حرکت و انعکاس آن در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی نگذشته بود که خبر برداشته شدن تابلوی مزین به نام استاد شجریان منتشر شد، موضوعی که به واکنش افکارعمومی و حتی رسانه‌های استانی و کشوری منجر شد و همه به‌دنبال پاسخ این پرسش بودند که بدانند چه کسی و چرا دستور پائین کشیدن تابلو صادر شده است؟.

«نادیا صداقت»، سرپرست فرمانداری شهرستان دنا در این‌باره گفت: تابلویی در روستای «بیاره» از سوی دهیاری به نام استاد شجریان نصب شده بود اما از پائین کشیدن تابلو بی‌اطلاع بودم.

وی افزود: با پیگیری‌ها مشخص شد دهیار روستای «بیاره» به‌دستور بخشدار مرکزی تابلو را بیرون آورده است.

صداقت با بیان این‌که در حال پیگیری و بررسی این مسأله هستم، در ادامه اظهار کرد: اگر این موضوع با بنده درمیان گذاشته می‌شد اجازه پایین کشیدن تابلو را نمی‌دادم.

«حامد محمد حسینی»، رئیس شورای اسلامی روستای «بیاره» از توابع شهرستان دنا هم در این‌باره گفت: کوچه‌های روستای «بیاره» نامگذاری نشده بودند که براساس نشست شورا و دهیاری یکسری اسامی برای نامگذاری کوچه‌ها انتخاب کردیم و تصمیم بر این شد که نام چند نفر از مشاهیر کشور را برای برخی کوچه‌ها انتخاب کنیم که یکی از آن‌ها آقای شجریان بود که موسیقی سنتی و اصیل کشور را معرفی کرد.

وی افزود: اما متأسفانه نمی‌دانم به چه علت این تابلو را در آوردند و طی تماس تلفنی که دهیار روستا با بنده داشت عنوان کرد که از ما خواستند که این تابلو را درآوریم.

محمدحسینی تصریح کرد: هدف تنها توجه به چهره‌های فرهنگی بود و در این‌باره هدف دیگری دنبال نمی‌شد که بگویند تابلو را در آورید.

به گزارش ایسنا؛ رئیس شورای اسلامی روستای «بیاره» تصریح کرد: این تابلو  7 ماه در روستا نصب بود و ما از درآوردن این تابلو شوکه شدیم چون علتی برای درآوردنش وجود نداشت هم‌اکنون هم بهتر است که تابلو مجدداً نصب شود.

مقاله قبلیترین های جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه
مقاله بعدیکشف فیلمنامه‌ای گمشده از «استنلی کوبریک»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.