کیارش عالی‌پور سخنگوی «سازمان ماده ۱۸» گفت یک نوکیش مسیحی اهل تهران به نام عزیز مجید‌زاده از تاریخ ۱۱ اسفند ۱۳۹۶ در بازداشت به سر می‌برد. به گفته عالی‌پور بازداشت او  مربوط به برگزاری جلسات مذهبی و کلیساهای خانگی برای نوکیشان مسیحی است اما پس از گذشت یک ماه هنوز از اتهام، محل نگهداری و نهاد بازداشت‌کننده این نوکیش مسیحی اطلاعی در دست نیست.

کیارش عالی‌پور درباره نحوه بازداشت عزیز مجید‌زاده نوکیش مسیحی گفت: «آقای مجید‌زاده و حدود ۲۰ نوکیش مسیحی در کارگاه یکی از دوستانشان در نزدیکی شهر کرج ظهر ۱۱ اسفند ماه توسط ماموران دستگیر شدند. ظاهرا ماموران یکی از نوکیش‌ها را در جلوی درب کارگاه بازداشت می‌کنند و از او می‌خواهند که زنگ خانه را بزند وقتی در باز می‌شود همه به کارگاه هجوم می‌برند.»

کیارش عالی‌پور ادامه داد: «ماموران با دوربین فیلم‌برداری وارد شدند و در طول چند ساعتی که مشغول بازجویی و تفتیش کارگاه بودند دوربین روشن بوده است. وسایل شخصی آنها نیز از جمله تلفن همراه و لپ‌تاپ توقیف شده است. خیلی از نوکیشان پس از بازجویی کوتاه و با نوشتن مشخصاتشان در فرمی آزاد شدند و بعضی هم چند ساعت پس از بازداشت آزاد شدند. اما عزیز مجید‌زاده از آن تاریخ تاکنون در بازداشت به سر می‌برد.»

سخنگوی سازمان ماده ۱۸ درباره بازداشت مداوم نوکیشان مسیحی در ایران گفت: «نوکیشان مسیحی ایرانی فقط به دلیل داشتن باورهای متفاوت و شرکت در کلیساهای خانگی برای مراسم مذهبی نباید دچار آزار و اذیت واقع شوند. این خلاف اصول و قوانین حقوق بشر است.»

در حال حاضر تمام کلیساهای فارسی‌زبان در ایران تعطیل شده‌اند و نوکیشان مسیحی اجازه شرکت در کلیساهای آشوری و ارمنی که به زبان غیرفارسی است، ندارند. کیارش عالی‌پور به کمپین گفت: «به ما گزارش شده که گاهی ماموران امنیتی در کلیساهای دیگر با لباس شخصی حضور دارند و نوکیشان مسیحی را شناسایی می‌کنند یا از کلیساها لیست شرکت‌کنندگان در مراسم را می‌خواهند. به این شکل نوکیشان مسیحی فقط می‌توانند در کلیساهای خانگی شرکت کنند که آن هم با بازداشت و حکم‌های سنگین و تهدید مواجه است.»

در ماده ۲۵ منشور حقوق شهروندی حسن روحانی آمده است: «شهروندان از حق آزادی اندیشه برخوردارند. تفتیش عقاید ممنوع است و هیچکس را نمی­توان به صرف داشتن عقیده­ای مورد تعرض و مؤاخذه قرار داد.» با این حال بازداشت نوکیشان مسیحی و هجوم به کلیساهای خانگی مداوم از سوی ماموران امنیتی صورت می‌گیرد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ براساس تحقیق سازمان «درهای باز» که یک سازمان غیردولتی است ایران در رتبه دهم در جهان در آزار و اذیت مسیحیان قرار دارد. هند، کره شمالی و کشورهای آفریقایی از دیگر کشورهای هستند که مسیحیان را مورد آزار قرار می‌دهند.

مقاله قبلیکشف بقایای یک ماهی غول‌پیکر در سواحل بریتانیا
مقاله بعدیوزیر خزانه داری آمریکا از احتمال بازگشت تحریم های سنگین علیه جمهوری اسلامی خبر داد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.