یک فیزیکدان می‌گوید فرازمینی‌های پیشرفته می‌توانند نور ستارگان را برای ارسال پیام به یک تمدن پیشرفته دیگر دستکاری کنند.

بر اساس مقاله‌ای که هفته گذشته توسط “تری رودولف” فیزیکدان کوانتومی “امپریال کالج لندن” منتشر شد، یک تمدن بیگانه پیشرفته می‌تواند نور خارج شده از ستارگان را تغییر دهد تا بتواند در فواصل بسیار زیاد ارتباط برقرار کند.

ایده وی این است که بیگانگان ممکن است از فوتون‌های درهم‌تنیده از ستارگان مختلف برای ارسال پیام‌هایی استفاده کنند که به نظر می‌رسد به صورت تصادفی به ما تماشاگران چشمک می‌زنند. در حالی که این یک حدس و گمان محض است، اما از نظر فیزیک و از نظر فنی قابل تصور است.

به گزارش از آی‌ای، “رودولف” می‌گوید، انکسار و پراش فوتون‌ها درهم‌تنیدگی بسیار مفیدی را توزیع می‌کند. درهم‌تنیدگی کوانتومی زمانی اتفاق می‌افتد که دو یا چند ذره به شکل خاصی به هم متصل می‌شوند و هر چقدر هم که با هم فاصله داشته باشند، رفتار مشابهی دارند و مشاهدات و بررسی یکی از ذرات درهم‌تنیده می‌تواند به طور خودکار اطلاعات مربوط به ذرات درهم‌تنیده دیگر را نیز فاش کند و هر اقدامی که روی یکی از این ذرات انجام شود، همیشه بر بقیه ذرات درهم‌تنیده نیز تأثیر می‌گذارد.

گیرنده‌های حالت‌های انتشار -نحوه انتقال سیگنال‌های رادیویی از آنتن ارسال کننده به آنتن دریافت کننده- ممکن است محاسبات کوانتومی توزیع شده را فقط با استفاده از نور خطی و شمارش فوتون انجام دهند. در حالی که محاسبه توزیع شده نیاز به ارتباط سنتی بین گیرنده‌ها دارد، درست مانند محاسبات استاندارد مبتنی بر اندازه گیری، این ارتباط بر اساس نتایج کاملاً تصادفی است و بنابراین ممکن است با نویز اشتباه گرفته شود.

نظریه “رودولف” بر این ایده استوار است که یک تمدن محتاط می‌تواند پراکندگی درهم‌تنیدگی فوتونی خود را با استفاده از نور حرارتی ستارگان مختلف پنهان کند.

فهمیدن این موضوع مستلزم دانستن تعداد فوتون‌ها در حالت‌هایی است که آنها برای بکارگیری انتخاب کرده‌اند، همچنین مستلزم انجام اندازه گیری کوانتومی بدون تخریب تعداد فوتون است.

ارتباط بیگانگان با استفاده از سیستم‌های ستاره‌ای مستلزم فیزیک پیچیده‌ای است که درک آن دشوار است، اما با مطالعه مقاله “رودولف” می‌توان با این نظریه بیشتر آشنا شد.

اگر نظریه “رودولف” دقیق و درست باشد، تمدن پیشرفته‌ای که راه شیری را تحت استعمار خود قرار داده و از طریق ستارگان ارتباط برقرار می‌کند، می‌تواند توضیح دهد که چرا هیچ شواهدی از حیات فرازمینی تاکنون کشف نشده است.

مقاله قبلیتاج گذاری قصاب کشتار ۶۷ را چگونه معنا کنیم؟! نوشتاری از بانو محترم مومنی روحی
مقاله بعدیدستگیری ۳۰۰ نفر در سوسنگرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.