در پی چندین بار احساس تپش شدید قلب مریم شفیع پور در بند نسوان زندان اوین که گاهی ضربان قلب وی را به ۱۴۰ عدد در دقیقه رساند، وی بیهوش شده و به بهداری زندان منتقل شد.

 پزشک مقیم در بهداری پس از معاینه اولیه اعلام می کند که شفیع پور نیاز فوری به “ام آر آی” دارد ولی دستور پزشک با بی توجهی مسوولان زندان مواجه می شود.

علاوه بر این شفیع پور که از چند هفته پیش از درد شدید دندان رنج می برد تاکنون موفق به معاینه توسط دندان پزشک نشده است و از درمان دندان وی ممانعت به عمل آمده است.

این فعال دانشجویی که در پنجم مرداد امسال بازداشت شد، تاکنون یک جلسه از دادگاهش در تاریخ ۲۹ مهرماه برگزار شده و جلسۀ دوم دادگاه وی قرار است روز چهارشنبه یازدهم دیماه در شعبه‌ پانزدهم دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی برگزار شود.

یک منبع نزدیک به خانوادۀ شفیع پوراتهامات وارد شده از سوی دادگاه به وی “واهی” و “بی‌اساس” خوانده و با تاکید بر این‌که در پرونده‌ی او هیچ‌گونه “مدرک” و “مستندی” وجود ندارد، لجبازی بازجویان در روند پروندۀ وی را دلیل تداوم بازداشت وی دانست.

این منبع نزدیک به خانوادۀ خانم شفیع پور به کلمه گفت: با وجود اینکه او از نظر جسمی لاغر و ضغیف شده است و در زندان یکبار بیهوش شده است و اخیرا نیز دندان درد وی تشدید شده است ولی او همچنان از روحیۀ بالایی برخوردار است و هیچ یک از اتهامات خود را قبول نکرده است.

پیش از این محمود شفیع پور پدر این داشجوی محروم از تحصیل گفته بود:”نوع پرونده سازی، اتهامات وارده و برخوردی که با مریم شده دقیقا شبیه رفتار نیروهای امنیتی در سال ۸۸ است و گویی این پرونده از آن سال جا مانده باشد که این گونه برخورد می کنند.”

مریم شفیع‌پور، روز پنجم مردادماه امسال و پس از حضور در دادسرای شماره دو “شهید مقدس” در زندان اوین، به دستور بازپرس این شعبه بازداشت شد و بیش از دو ماه را در بند ۲۰۹ زندان اوین که زیر نظر وزارت اطلاعات اداره می‌شود، سپری کرد. او از روز هشتم مهرماه به بند زنان این زندان منتقل شد .این دانشجوی اخراجی رشته‌ی مهندسی کشاورزی دانشگاه بین‌المللی قزوین، اولین دانشجوی بازداشت شده پس از انتخابات ۲۴ خرداد است.

به گزارش کلمه؛ وی در سال ۸۹ نیز از سوی دادگاه انقلاب قزوین به خاطر فعالیت‌های دانشجویی و وبلاگ‌نویسی به یک سال حبس تعلیقی به مدت ۵ سال محکوم شد. وی از جمله اعضای ستاد انتخاباتی مهدی کروبی در جریان انتخابات مناقشه‌برانگیز خردادماه سال ۸۸ بود.

مقاله قبلینامه آقای ادیب برومند رئیس شورای مرکزی جبهه ملی ایران به هوتن دولتی با خواست پایان یافتن اعتصاب غذای ایشان
مقاله بعدیکشتن بیرحمانه یک پلنگ ماده با ضربات چوب و سنگ در شهرستان تایباد
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.