مقامات محلی در منطقه خود مختار مغولستان داخلی در شمال چین اعلام کردند که یک مورد مشکوک به ابتلا به طاعون خیارکی در این منطقه به ثبت رسیده است.

به گزارش رسانه‌های چین مقامات بهداشتی شهر بایانور در مغولستان داخلی از نظر وضعیت بهداشتی وضعیت هشدار درجه سه اعلام کردند. درجه چهار بالاترین میزان هشدار محسوب می شود. منشاء ابتلای احتمالی به طاعون خیارکی هنوز مشخص نشده است.

مقامات منطقه مغولستان داخلی از مردم خواسته اند که همه موارد مشکوک به ابتلا به طاعون خیارکی را گزارش کنند. آنها همچنین بر لزوم پرهیز از شکار و مصرف گوشت حیواناتی که می توانند ناقل طاعون خیارکی باشند تاکید کرده اند.

طاعون خیارکی رایج ترین نوع طاعون است که علائم آن پس از ابتلا به باکتری «یرسینیا پستیس» (Yersinia pestis) بروز می کند. مقامات چین از ساکنان بایانور خواسته اند که در صورت مشاهده انواع مارموت مراتب را به مسئولان اطلاع دهند. سال گذشته دو نفر پس از مصرف گوشت مارموت بر اثر ابتلا به طاعون جان خود را از دست دادند.

منطقه خودمختار مغولستان داخلی چین از شمال با کشورهای مغولستان و روسیه هم مرز است. ساکنان بخش هایی از مغولستان و همچنین منطقه خودمختار مغولستان داخلی در چین بر این باور هستند که مصرف گوشت خام مارموت به سلامت آنها کمک می کند. مارموت نوعی سنجاب است که ۱۵ گونه دارد. مارموت ها در بخش هایی از آسیا، اروپا و آمریکای شمالی زندگی می کنند.

یورونیوز گزارش داد؛ طاعون خیارکی در صورت عدم درمان با آنتی بیوتیک می تواند به مرگ بیمار منجر شود. یکی از آخرین موارد شیوع طاعون خیارکی در سال ۲۰۱۷ در ماداگاسکار روی داد. در آن زمان بیش از ۳۰۰ نفر در این کشور به طاعون خیارکی مبتلا شدند.

مقاله قبلیهشدار ۲۳۹ دانشمند: کرونا از طریق هوا هم منتقل می‌شود
مقاله بعدیپرتاب ماهواره توسط اسرائیل با ماموریت ‘رصد فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی’
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.