یک منبع مطلع گفت روز چهاردهم اردیبهشت ۹۷، همزمان با بیستمین روز اعتصاب کولبران، اصناف و بازاریان شهر بانه در استان کردستان، دولت اینترنت را قطع کرده و تردد پلیس و نیروهای امنیتی در سطح شهر به شدت افزایش یافته است.

کولبران، بازاریان، مغازه‌داران و اصناف تعدادی از شهرهای استان کردستان چون بانه، جوانرود، سقز و مریوان از روز ۲۵ فروردین در اعتراض به سیاست‌های گمرکی و بستن مسیرهای کولبری ابتدا تجمع اعتراضی برگزار کردند و پس از دخالت پلیس و بازداشت تعدادی از شهروندان، با بستن بازار و مغازه‌ها اعتراض خود را به سیاست‌های گمرکی که اقتصاد این شهرها را تحت الشعاع قرار داده، نشان دادند.

یک شهروند بانه‌ای روز چهاردهم اردیبهشت گفت اعتصاب و اعتراضات در شهر بانه در بیستمین روز همچنان ادامه دارد و تقریبا همه مغازه‌های این شهر همچنان بسته است، این منبع گفت اینترنت از روز یازدهم اردیبهشت به شدت کند و تقریبا قطع شده و  پلیس نیروهای خود را در سطح شهر مستقر کرده و تلاش می‌کند با تهدید و ارعاب مغازه داران را به پایان اعتصاب وادار کند.

این شهروند بانه‌ای که خود مغازه فروش کالاهای صوتی و تصویری‌اش را تعطیل کرده به کمپین گفت در بیستمین روز اعتصاب، در اغلب خیابان‌های شهر تنها حضور پلیس مشهود است.

این شهروند بانه‌ای درباره دلیل اعتصاب کولبران و اصناف بانه گفت اقتصاد اغلب شهرهای استان کردستان و به ویژه بانه و مریوان و سقز به تبادل کالاهایی وابسته است که از گذرگاه‌های مرزی توسط اتومبیل‌ها و یا کولبران از این شهرها به کردستان عراق وارد و یا خارج می‌شود و اعمال سیاست‌های جدید مبنی بر بستن این بازارچه‌ها و فشار بر کولبران، عملا اقتصاد این شهرها را مختل کرده است.

این منبع گفت: «بخش زیادی از معاش کردستان و مخصوصا شهرهایی مثل بانه و مریوان و سقز به تبادلات مرزی با کردستان عراق وابسته است، حالا چه قانونی و چه با کولبری و به قول دولت تردد غیرمجاز، این مسیرو بازارچه‌ها که بسته شده کولبران بیکار شدند اما مغازه دارانی که کالا ها را از کولبران می خرند یا میفروشند و کلا گردش اقتصادی مختل شده، مردم می‌بینند اگر مغازه‌هایشان را باز هم بکنند چیزی نیست که خرید و فروش شود و ادامه این وضع قابل تحمل نیست و اعتصاب کردند.»

به گفته این منبع مردم و معترضان در روزهای ابتدایی علاوه بر بستن بازارها، با حضور در خیابان و تجمع نیز اعتراض را نشان دادند اما دخالت و خشونت پلیس و بازداشت تعدادی از معترضان در چند شهر موجب شد در خانه‌هایشان بمانند و صرفا با بستن بازار اعتراض هود را نشان دهند. این شهروند بانه‌ای گفت به جز کالاهای ضروری مثل مواد غذایی، تقریبا تمام مغازه‌ها در این شهر بسته است.

آیین‌نامه ساماندهی مبادله در بازارچه‌های غیررسمی موقت که سال ۹۶ با تبلیغات زیاد، از سوی دولت به عنوان پاسخی برای خطرات و کشته و مجروح شدن کولبران تدوین شد، در عمل با تعطیل بازارچه‌های مرزی و افزایش تعرفه‌ها مشکلات نه تنها کولبران، که سایر شهروندانی که کارشان غیرمستقیم به کولبری مربوط می‌شود، را نیز بیکار کرد.

روزنامه شرق در گزارش کوتاهی نوشته تعدادی از مسئولان دولتی برای تهیه گزارشی درباره این اعتصابات راهی کردستان شده‌اند. شرق نوشته هیئت کارشناسی پس از بازگشت از بانه جمع‌بندی خود و نیز پیشنهادهایشان را به وزیر کشور ارائه کرده‌اند و قاعدتا باید این نظر کارشناسان در هیئت وزیران تصویب شود، اما تاکنون هیئت وزیران دراین‌باره تصمیمی اتخاذ نکرده درحالی‌که بازار بانه همچنان تعطیل است.

تعلیق موقت آیین نامه کارشناسی نشده سازماندهی بازارچه‌های مرزی تا زمان بررسی و دقیق و تصحیح آن، راه حلی است که خبرنگار شرق برای این مشکل پیشنهاد کرده است.

منبع مطلع گفت باز کردن موقت یا همیشگی بازارها تنها راه حل این مشکل است چون با ادامه این وضع و خوابیدن کار و بار شهر مردم ممکن است ناچار شوند به شیوه‌های خشن‌تری متوسل شوند: «وقتی کار نباشد، نان نیست و أوضاع شهرهایی مثل بانه و سقز و مریوان ملتهب و آماده انفجار است و تنها راه حل هم باز کردن مرزها است، چون دولت که جور دیگری نمی‌تواند احتیاجات ضرروی مردم همه این شهر ها را به شکل دیگری تامین کند.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان به نقل از کمپین حقوق بشر در ایران؛ به گفته این منبع شغل و اقتصاد بیش از بیست هزار از شهروندان کرد ایرانی به طور مستقیم و غیرمستقیم به تبادل کالاها از بازارچه‌های مرزی وابسته است و إصرار دولت به بستن مرزها و امنیتی کردن شهرها مردم را بیشتر در تنگنا قرار خواهد داد و شیوه‌های اعتراض آنان را هم تندتر خواهد کرد.

مقاله قبلیفضاپیمای ‘اینسایت’ راهی مریخ شد
مقاله بعدینامه روحانی برای محدودیت تلگرام
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.