در پیامی کوتاه اما تاریخی، حساب رسمی فارسی‌زبان موساد اعلام کرد:

«وقتش رسیده. ما همراه شما هستیم. نه تنها از راه دور و شفاهی. در میدان نیز.»

این پیام که در شرایط حساس کنونی منتشر شده، نشان‌دهنده حمایت فعال و عملیاتی از مردم ایران در مبارزه علیه رژیم جمهوری اسلامی است.

موساد برای نخستین‌بار به‌صراحت اعلام کرده که حضورش تنها محدود به حمایت کلامی نیست، بلکه در صحنه عمل نیز به همراه مردم ایران خواهد بود. این پیام در حالی منتشر می‌شود که اعتراضات گسترده در سراسر ایران ادامه دارد و رژیم با بحران‌های داخلی و خارجی عمیقی روبه‌روست.

تاریخ در حال نوشته شدن است.

مقاله قبلیافشای سند مجوز ترور از سوی خامنه‌ای؛ دستور شرعی جنایت برای حذف مخالفان در خارج از کشور
مقاله بعدینقطه عطف در تهران: خشم اقتصادی به فریاد برای «پهلوی» تبدیل شد
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده