در پایان دو روز بحث های فشرده و گاهی تند میان رهبران هشت کشور بزرگ صنعتی جهان در ایرلند شمالی، این نشست با انتشار یک بیانیه مختصر و نسبتاً کم محتوا به پایان رسید.

علاوه بر بحث ها و کالبد شکافی‌های سالانه در مورد موقعیت سیاسی و اقتصادی جهان، رهبران “گروه ٨” تنها به ابراز نوعی امیداوری محتاطانه به برگزاری نشستی تحت عنوان “ژنو ٢” برای پایان دادن به بحران خونین سوریه بسنده کردند.

خبرگزاری فرانسه اعلام نمود؛  همه گزارش ها حاکی از آن بود که چه در مذاکرات دو جانبه و چه در مذاکرات عمومی “گروه ٨” اختلاف نظرها میان رهبران آمریکا و روسیه ادامه یافته است.

از این رو در بیانیه پایانی گفته شده است که “گروه ٨” توافق کردند که دولت انتقالی سوریه باید در کنفرانس “ژنو ٢” تعیین شود. در عین حال در این بیاینه هیچ اشاره ای به سرنوشت ماندن یا رفتن بشار اسد از قدرت نشده است.

سرگئی ریباکُف- معاون وزارت خارجه روسیه، تأکید کرده است که پایان دادن به جنگ داخلی سوریه تنها از طریق برگزاری این کنفرانس میسر خواهد بود.

به گزارش منابع خبری روسیه، در این نشست مانع مطرح شدن بحث آینده رهبران حزب بعث در حاکمیت کنونی سوریه شده است.

نخست وزیر انگستان، در پایان نشست “گروه ٨” گفته است، ما در هفت مورد پیرامون بحران سوریه به توافق دست یافتیم.

در رده دوم این توافق‌ها توافق شده است که کشورهای حاضر مبلغی حدود یک و نیم میلیارد دلار کمک بشردوستانه در اختیار مردم سوریه قرار دهند.

در پاریس، الن ژوپه- نخست وزیر سابق فرانسه، با نشان دادن ناخشنودی خود از انفعال “گروه ٨” گفت: مهمترین شکست نشست سران در ایرلند، عدم توان توافق بر سر بحران خونین سوریه است؛ وی بر نقش روسیه در این عدم حصول توافق تأکید کرد.

در مورد ایران نیز رهبران “گروه ٨” در بیانیه پایان این نشست با اشاره به پیروزی حسن روحانی در انتخابات روز جمعه گذشته آمده است: ما از رژیم ایران می خواهیم از این فرصت برای غلبه بر اختلافات با جامعه جهانی استفاده کند.

آنها از ایران می خواهند مذاکرات در چارچوب گروه ١+٥ را جدی بگیرد.

 

بیانیه تصریح می کند که ما بار دیگر از رژیم ایران می خواهیم به طور کامل و با سرعت عمل، تعهدات بین المللی خود را آغاز کند و ما از جامعه جهانی نیز انتظار داریم، اجرای کامل تحریم های سازمان ملل را تضمین نماید.

 

در بیانه، از حسن روحانی به عنوان رئیس جمهوری آینده جمهوری اسلامی خواسته شده است در راه بهبود حقوق بشر در ایران بکوشد.

مقاله قبلیشیمعون پرز: کوروش نخستین صهیونیست جهان بود
مقاله بعدیاهدای گوی بلورین جشنواره کارلووی واری به جان تراولتا..
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.