نسرین ستوده – وکیل دادگستری و زندانی سیاسی سابق – با انتشار بیانیه ای خواستار آزادی بی قید و شرط دراویش زندانی و سایر زندانیان سیاسی شد.

این وکیل دادگستری که خود روزها برای احقاق حقوق قانونی اش در زندان اوین به اعتصاب غذا دست زده بوده است، در این بیانیه نوشته است: ” مسئولین جمهوری اسلامی ایران به جای رسیدگی به خواسته ی قانونی آن ها که کمترین حق یک زندانی است، دست به تبعید زندانیانی زده است که با هر قرائتی از قانون باید فورا و بی قید وشرط آزاد شوند.”

گفتنی است خانم ستوده از جمله چهره های حاضر در تجمع روز شنبه دراویش گنابادی مقابل دادستانی تهران بود.

متن کامل بیانیه خانم ستوده که در اختیار مجذوبان نور قرار گرفته در زیر آمده است:

زندانیان وجدان، ناعادلانه به بند کشیده می شوند و خانواده ها و وکلای شان نیز

تعدادی از دراویش و وکلای آنان به حبس های طولانی مدت و ناعادلانه محکوم شده اند و هم اکنون قریب 3 سال است که تحت فشارهای شدید امنیتی در زندان به سر می برند .

اراده ی غیرقانونی ومداخله گری که طی این سال ها شرایط دشوار را بر زندانیان وجدان تحمیل کرده است، در آخرین اقدام از معالجات آن ها در شرایط اضطراری جلوگیری به عمل آورده است. این در حالی است که مطابق قانون باید زندانیانی را که دارای بیماری صعب العلاج هستند آزاد نمایند.

بسیاری از زندانیان سیاسی که هم اکنون در زندان های ایران به سر می برند از بیماری های صعب العلاجی رنج می برند که باید فورا جهت درمان آزاد شوند و این در حالی است که حتی از مداوای آنان جلوگیری به عمل می آید.

دراویش و وکلا ی آن ها در اعتراض به شرایط مخاطره آمیزی که برایشان ایجاد کرده بودند، دست به اعتصاب غذا زدند. مسئولین جمهوری اسلامی ایران به جای رسیدگی به خواسته ی قانونی آن ها که کمترین حق یک زندانی است، دست به تبعید زندانیانی زده است که با هر قرائتی از قانون باید فورا و بی قید وشرط آزاد شوند.

فرشید یداللهی و رضا انتصاری دو تن از وکلا ی دراویش به زندان رجایی شهر منتقل شده اند . تبعیدی غیر قانونی. و خانواده های ایشان باز داشت شده اند !!

وکیل شجاع و آزاده، عبدالفتاح سلطانی نیز پیش از این در اعتراض به بی اعتنایی به بیماری های زندانیان وجدان، به همراه 6 تن دیگر از زندانیان سیاسی دست به اعتصاب غذا زده بودند.

لذا ضمن تکرار در خواست آزادی کلیه ی زندانیان سیاسی، مجددا از خواسته ی به حق زندانیان مبنی بر رسیدگی به وضعیت بیماران زندانی حمایت نموده تا از این طریق شرایط پایان دادن به اعتصاب غذای آنان و خانواده ها و همراهان شان در بیرون از زندان فراهم شود و به مخاطراتی که آن ها را تهدید می کند پایان داده شود.

نسرین ستوده

زندانی سیاسی سابق

 

 

مقاله قبلیاعتیاد دو کودک شش و هفت ساله در خراسان‌شمالی به بنزین
مقاله بعدیتحليلي بر شطرنج سناريوهاي پوتين-اوباما؛ از اوكراين تا سوريه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.