5 نامزد شاخه بهترین فیلم خارجی جوایز سینمایی اسکار در فاصله‌ای کوتاه تا این رویداد سینمایی بیانیه‌ای مشترک و تکان‌دهنده منتشر کردند.

 «مارتین زاندولیت» از دانمارک، «هانس هولم» از سوئد، اصغر فرهادی از ایران، «مارن اِده» از «آلمان» و «مارتین باتلر» و «بنتلی دین» کارگردانان فیلم استرالیایی «تنا» به عنوان سازندگان 5 فیلم نامزد شاخه بهترین فیلم غیرانگلیسی جوایز سینمایی اسکار در بیانیه‌ای مشترک، موج ناسیونالیسم را که در آمریکا و دیگر کشورها ریشه دوانده تقبیح کردند.

این شش کارگردان نامزد اسکار خارجی اعلام کردند که جایزه اسکار امسال را صرف نظر از این که چه کسی برنده خواهد شد به تمام مردم، هنرمندان، روزنامه‌نگاران و فعالانی تقدیم می‌کنند که برای ترویج اتحاد و درک و همچنین برای حمایت از آزادی بیان و شان انسانی تلاش می‌کنند، ارزش‌هایی که این روزها محافظت از آنها از هر زمان دیگری حائز اهمیت‌تر است.

به گزارش ایسنا به نقل از اسکرین، در متن کامل این بیانیه آمده است:

«به نمایندگی از تمامی نامزدها، به صورت متفق‌القول و قاطع، فضای متعصبانه و ناسیونالیسم موجود میان بخشی از جمعیت و متاسفانه سیاستمداران در آمریکا و بسیاری از دیگر کشورها را تقبیح می‌کنیم.

ترس ایجاد شده به سبب تفکیک افراد بر اساس جنسیت، رنگ، مذهب و .. به عنوان وسیله‌ای برای توجیه خشونت موجب نابودی چیزهایی می‌شود که ما نه تنها به عنوان هنرمند بلکه به عنوان انسان به آنها بستگی داریم: تنوع فرهنگ‌ها، فرصت غنی‌شدن با چیزی که ظاهرا “خارجی” است و اعتقاد بر این که مواجهات انسانی ما را به سویی بهتر سوق می‌دهند. این دیوارهای تقسیم‌کننده مردم را از تجربه چیزی ساده اما بنیادین محروم می‌کنند و آن کشف این موضوع است که ما خیلی متفاوت نیستیم.

بنابراین ما از خودمان پرسیده‌ایم سینما می‌تواند چه کاری انجام دهد؟ اگر چه ما نمی‌خواهیم در قدرت سینما مبالغه کنیم، معتقدیم که هیچ رسانه دیگری چنین بینش عمیقی به شرایط دیگر انسان‌ها ندارد و احساسات ناآشنایی را به کنجکاوی، همدلی و دلسوزی تبدیل می‌کند، حتی برای کسانی که به ما گفته‌ شده دشمن ما هستند.

صرف نظر از این که چه کسی در روز یکشنبه (بامداد دوشنبه) برنده شود ما از تفکر بر اساس مرزها اجتناب می‌کنیم. ما معتقدیم چیزی به عنوان بهترین کشور، جنسیت، مذهب و رنگ پوست وجود ندارد و می‌خواهیم این جایزه نمادی از اتحاد بین‌الملل و آزادی برای هنر باشد.

حقوق انسانی چیزی نیست که آن را تقاضا کنید و به سادگی برای همه وجود دارد، به همین دلیل ما این جایزه را به تمام مردم، هنرمندان، روزنامه‌نگاران و فعالانی تقدیم می‌کنیم که برای ترویج اتحاد و درک و همچنین برای حمایت از آزادی بیان و شان انسانی تلاش می‌کنند، ارزش‌هایی که این روزها محافظت از آنها از هر زمان دیگری حائز اهمیت‌تر است.»

اصفر فرهادی کارگردان فیلم «فروشنده» که پیش از این اعلام کرده به سبب سیاست‌های مهاجرتی «ترامپ» در مراسم اسکار شرکت نمی‌کند و تصمیم او به حمایت گسترده جامعه جهانی سینما در داخل و خارج از آمریکا رو به رو شده در ویدئویی از اتحاد فیلمسازان و  واکنش مسئولانه انها در قبال تبعیض و ناعدالتی تشکر و قدرانی کرد و گفت: «در زمانی که برخی از سیاست‌مداران در تلاش برای ترویج تنفر از طریق ایجاد تفرقه و جدایی میان فرهنگ‌ها، مذهب‌ها و ملیت ها هستند، جامعه سینمایی در نمایشی تحسین برانگیز از اتحاد مخالفت خود را با این موضوع اعلام کردند. من امیدوارم این اتحاد ادامه داشته باشد و برای مبارزه با دیگر ناعدالتی‌ها گسترده شود. فیلمسازان می‌توانند با چرخاندن دوربین‌هایشان به سمت ویژگی‌های مشترک انسانی کلیشه‌ها را از میان ببرند.»

مقاله قبلیکشف درخشان ترین و دورترین تپ اختر از زمین
مقاله بعدیتلسکوپ “جیمز وب” کشف بزرگ ناسا را کامل‌تر می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.