بیانیه زندانی سیاسی ارژنگ داودی در محکومیت یورش وحشیانه و خونین به زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ اوین جهت اطلاع افکار عمومی و انتشار در اختیار  رسانه ها قرار داده شده است .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ؛ متن بیانیه به قرار زیر می باشد :

با یاد خدا،

و به نام نامی ایرانیان،

هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا

آنچه این نامردمان با جان انسان می کنند

هر چه به پایان کار نزدیک تر می شویم ، رژیم عصبانی تر می شود دست مزدوران خود را برای ارتکاب جنایت بازتر می گذارد و مداوما آنان را به بروز رفتارهای جنون آمیزتر فرمان می دهد که درنتیجه وقاحت ذاتی خود را هر چه آشکارتر به نمایش می گذارد .

روزپنجشنبه ۲۹ فروردین ماه از زندان بندرعباس برای حضور در جلسه روز شنبه ۳۰ فروردین ماه به بیدادگاه شعبه ۲۶ به تهران آورده شدم که به علت استعفای میرزا بنویس دژخیم ( پیرعباسی ) جلسه تشکیل نشد .متعاقبا به لحاظ سرپیچی بزدلانه بندهای ۲۰۹ و ۲ الف که علیرغم دستور کتبی و اصرار مقامات قضایی دادگاه انقلاب از پذیرش من خوداری کردند ، شامگاه یکشنبه به قرنطینه اوین تحویل داده شدم .

از همان لحظه ورود بعضی از زندانیان قدیمی تر که مرا می شناختند به شکل دقیق تری در جریان رفتار سبوعانه زندانبانان اوین با زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ قرار گرفتم. روز دوشنبه همراه با ورود به بند ۸ که در مجاورت سلولهای انفرادی بند ۲۴۰ قرار دارد ، پس از ۵ روز بی خبری از طریق تلویزیون ، رادیو ، روزنامه، تلفن و نیز دیگر زندانیان جزئیات رفتار خارج از عرف و اصول رژیم ورشکسته فقیه بر من معلوم شد و به عمق این فاجعه کریه پی بردم.

اینک ضمن محکوم کردن این یورش وحشیانه که به قرار اطلاع موثق علاوه بر گارد زندان ، قداره بندان رژیم مردم کش فقیه از بند ۲۰۹ و ۲ الف نیز با لباسهای شخصی در آن شرکت فعال و کینه توزانه داشته اند و با یادآوری این نکته که عوامل رژیم بویژه در سالهای اخیر زندان مخوف اوین را هتل ۵ ستاره تبلیغ کرده اند و با امید به اینکه سایر زندانها بویژه زندانیان سیاسی تبعید شده به زندانهای سراسر کشور مورد توجه بیشتری قرار گیرند موارد زیر را به استحضار هم میهنان و جهانیان می رسانم:

رژیم آنقدر به بقای خود مشکوک واز زندانیان سیاسی می هراسد که :

الف ـ داروهای زندانی انتقالی از زندان دیگر را ضبط و توقیف می کند

ب ـ دست نوشته ها و حتی پیش نویسهای زندانیان سیاسی را به غارت می برد

ج ـ کتابهایی که پس از عبور از هفت خان گزینش و سانسور اجازه چاپ و انتشار یافته و پس از گذراندن هفت خان بازرسی به زندان تحویل شده را دوباره مصادره می کنند.

د ـ رژیمی که پاسدارانش به تاصی از مافوقهای خود درصدد لخت کردن زندانیان هستند و وسایلی چون ناخن گیر ، گیره لباس، خمیر ریش، ادکلن، تیغ ژیلت، لوازم اصلاح سر و صورت و … را به بهانه های واهی غیرقرانونی اعلام و بدون صورت جلسه بر می دارند و در حقیقت می دزدند .

در کلیت خود هرگز نمی توانند کمترین بویی از انسانیت برده باشند .

بدون تردید نحوه رفتار مجموعه مزدوران و زندانبانان در ارتباط با زندانیان ۳۵۰ که مشتی نمونه خروار و یادآور جنایات بیشمار پیشین در طول ۳۵ سال گذشته است باری دیگر به وضوح ثابت کرد که رژیم در تمامیت خود در حالت سقوط آزاد از مرحله بربریت به توحش است . با توجه به تمامی تعاریف رایج در باب ابعاد و مختصات حکومت دیگر نمی توان و نباید رژیم جبار خامنه ای را حتی یک حکومت استبدادی پنداشت و بهتر است که آن را ، سرگردنه داری مافیای ستم به سرکردگی مردکی معتاد به نام شیخ علی شیره چی ؟! نامگذاری کرد.

هم میهنان

برای به پیروزی رساندن انقلاب دموکراتیک ایرانیان و تجدید مجد و عظمت میهن اهورایی بپا خیزیم.

ارژنک داوددی

معلم ، شاعر، نویسنده ،

بند ۸ سالن ۹ اتاق ۲

اردیبهشت ۱۳۹۳

مقاله قبلیصدور کیفر خواست برای یک درویش روحانی
مقاله بعدیفرانسه در پی سهم خود از اقتصاد ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.