بیانیه سید ابراهیم رئیسی براى ورود به انتخابات رياست جمهورى منتشر شد.

ساعاتی پیش بیانیه رسمی ابراهیم رئیسی برای ورود به عرصه انتخابات ریاست جمهوری سال 96 منتشر شد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان، در ادامه متن این بیانیه را می خوانید:‎

بسم الله الرحمن الرحیم

اَللّهُمَ صَلِّ عَلی علی بن مُوسَی الِّرِضا المَرُتَضی عَدَدِ ما اَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ

ملت شریف و سر افراز ایران

در حالی چهارمین دهه ی عمر نظام اسلامیان سپری می شود که با وجود موفقیت ها و پیشرفت های امیدوار کننده، همچنان درد های مزمن ساختاری و سنت های نادرست مدیریتی مردم را رنج می دهد و دولت را از پاسخگویی به انتظارات مردم و تحقق اهداف قانون اساسی ناتوان ساخته است.

مردم می پرسند با وجود این همه منابع سرشار و سرزمین پر نعمت، استعداد های متراکم انسانی و رهنمود های روشن رهبر عزیز انقلاب؛ چرا وضع کشور چنین است و چرا ظرفیت مجموعه های داخلی به جای هم افزایی برای حل مسائل کشور، صرف خنثی سازی یکدیگر و رقابت های تخریبی می شود؟

آیا نمی توان قفل رکود و بیکاری و انسداد در کسب کار و آسیب های اجتماعی ناشی از آن را گشود؟!

اینجانب به پشتوانه ی بیش از دو دهه تجربه ی مدیریتی در سطح کلان همچنین تعامل و نظارت بر ساختارهای مختلف ملی و رویارویی مستقیم با مفاسد و نواقص موجود در سازمان ها و دستگاهای مختلف اجرایی، نسبت به ریشه های مسائل کشور و گرفتاری های مردم آگاهی و اشراف یافته ام و عمیقاً معتقدم این وضعیت قابل تغییر است و به مدد الهی امکان بازگشت تحرک، نشاط و رونق به زندگی مردم وجود دارد .

ایران اسلامی بن بست ندارد و کلید واقعی حل مشکلات حضور و اراده ی همه ما مردم برای تحول جدی در مدیریت اجرائی کشور است و گام اول در ایجاد این تغییر، تشکیل دولتی توانمند و آگاه است که برای خدمت به مردم و بازگرداندن کرامت به آنان و مبارزه با تبعیض فقر و فساد شب از روز نشناسد.

با آنکه اکنون بیش از یک سال است مأموریت خدمت به مستضعفان و محرومان ، زائران و مجاوران آستان قدس رضوی را وجهه ی همت خود قرار داده و این توفیق عظیم را غیر قابل قیاس با هر مقام مادی و معنوی دیگر می دانم ، اما ملاحظه ی رنج ها و گلایه مندی های مردم و دعوت وسیع اقشار مختلف و نخبگان از این خادم خود برای حضور در عرصه ی انتخابات، راه هر گونه عافیت طلبی و ترجیح علایق شخصی را به روی اینجانب بسته است.

اکنون با شناخت دقیق از ظرفیت های عظیم انسانی و مدیریتی کشور و در پی دعوت های پر شمار و محبت آمیز علماء گرانقدر ، اقشار مختلف مردم و نخبگان و جوانان دلسوز، مسئولیت دینی ملی و انقلابی خود را حضور در این صحنه یافته ام.هر چند تا کنون و طی سه دهه ی گذشته هیچ عزمی برای دستیابی به قدرت نداشته ام.

این حضور با توکل به خدا و توسل به حضرت بقیه الله الاعظم (روحی فداه) فارغ از گروه بندی های سیاسی رایج و صرفاً با تاکید بر رعایت قانون ، اخلاق، انصاف ، صداقت با مردم و پرهیز از جنجال و سوء استفاده از مقدسات و بیت المال در رقابت انتخاباتی خواهد بود و معتقدم مردم صاحبان حقیقی سرنوشت کشور و انقلابشان هستند و آنانند که به واسطه ی فرصت دادن برای خدمت، بر مسئولان منت دارند.

نجات کشور از بحران های پیش رو و بازگرداندن آسودگی خاطر به مردم، صرفاً با ایجاد تحول در مدیریت اجرایی، بکارگیری مدیران امین و قوی و حرکت آگاهانه بر اساس اهداف برنامه ای جامع و همه جانبه که انشاءالله آن را در فرصت گفتگوهای پیش رو با شما ارائه خواهم داد، ممکن خواهد بود.

ابراز محبت اقشار مختلف مردم گروه های مختلف سیاسی و جبهه انقلاب اسلامی به این خادم امام هشتم علیه السلام نوید بخش امکان ایجاد انسجام و همدلی حداکثری میان تمامی علاقمندان به سرافرازی ایران و دلدادگان به آرمان های انقلاب اسلامی امام و شهداء برای تشکیل دولت جدیدی است که وضع کنونی را به نفع مردم و آینده ی درخشان ایران اسلامی تغییر دهد. ان شاالله

ولینصرن الله من ینصره

سید ابراهیم رئیسی

۲۰ فروردین ۱۳۹۶

مقاله قبلیمطهری: صدا وسیما بدون قانون اداره می‌شود
مقاله بعدیعلم الهدی خطاب به دامادش: «سلامً علی ابراهیم»
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.