بوئینگ برنده مناقصه ساخت هواپیماهای رباتیک سوخت‌رسان برای ارتش آمریکا شده است و اکنون در حال توسعه هواپیمای مخصوص خود است.

بوئینگ طی قراردادی 805 میلیون دلاری مامور به ساخت تانکر سوخت‌گیری بدون سرنشین موسوم به “MQ-25 Stingray” برای ارتش ایالات متحده شده است.

این هواپیمای جدید در سنت لوئیس میزوری توسعه یافته و ساخته خواهد شد و ظرفیت سوخت‌رسانی به هواپیماهای نظامی ارتش آمریکا را فراهم خواهد کرد.

توسعه و ساخت این هواپیمای سوخت‌رسان از سال 2006 به عنوان یک هواپیمای بدون سرنشین چند منظوره شروع شد و در ابتدا به عنوان یک پلتفرم سلاح پنهان برای نفوذ به خطوط دفاعی دشمن شناخته می‌شد.

شرایط در سال 2016 به گونه‌ای تغییر کرد که تصمیم بر این شد تا از این هواپیما به عنوان یک وسیله تهاجمی استفاده شود که می‌تواند موشک شلیک کند و در صورت لزوم بمباران کند.

اما هدف ویژه ارتش آمریکا، استفاده از “MQ-25 Stingray” به عنوان یک سوخت‌رسان برای گسترش برد و افزایش پایداری ماموریت‌های جنگنده‌ها است. برای این منظور، بوئینگ، لاکهید مارتین، نورثروپ گرومن(Northrop Grumman) و جنرال اتمیکس(General Atomics) به رقابت پرداختند.

براساس قرارداد حاضر، بوئینگ تا ماه اوت سال 2024، چهار نمونه اولیه از این هواپیما را تولید خواهد کرد که امکان تولید ناوگانی متشکل از 72 فروند Stingray با هزینه 13 میلیارد دلار را فراهم خواهد کرد.

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، “لین کارت” رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل شرکت بوئینگ می‌گوید: این واقعیت که ما در حال آماده شدن برای اولین پرواز این نوع هواپیما هستیم، به لطف تیم برجسته‌ای است که نیازهای ارتش آمریکا را درک می‌کند.

مقاله قبلیشیرین عبادی در واکنش به بازداشت وکلای دادگستری: متاسفم که کانون وکلا از اعضای خود حمایت نمی‌کند
مقاله بعدی«دو سوم شرکت‌های آلمانی ایران را ترک کرده‌اند»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.