روز سه شنبه ۲۹ بهمن ماه وضعیت جسمی معلم زندانی رسول بداقی که در اعتراض به یورش وحشیانه،اذیت و آزارو انتقال به سلولهای انفرادی ،دست به اعتصاب غذا زده است به وخامت گرایید و زندانبانان ولی فقیه ناچار به انتقال او به بهداری زندان شدند.

اما بعد از مدت کوتاهی او را مجددا به سلولهای انفرادی منتقل کردند. در حال حاضر فعال کارگری شاهرخ زمانی نیز در سلولهای انفرادی و در اعتصاب غذا بسر می برند.آنها ۶-ـ مین روز اعتصاب غذای خود را پشت سر گذاشتند.

ازطرفی دیگر، بر تعداد زندانیان سیاسی که در پی یورش وحشیانه ، برخوردهای غیر انسانی و انتقال ۲ تن از همبندیانش به سلول انفرادی دست به اعتصاب غذا زده بودند ۲ نفر دیگر افزوده شد که نام آنها به قرار زیر می باشد علیرضا فرهانی و ایرج حاتمی .زندانیان سیاسی اعتصاب غذا کننده وارد ۶-ـ مین روز اعتصاب غذای خود شدند.

اسامی تعدادی از آنها به قرار زیر است؛ ناصح یوسفی ، خالد حردانی ، سعید ماسوری، محمد علی منصوری، صالح کهندل ، محمد بنازاده امیر خیزی،حمیدرضا برهانی .آنها اعلام کرده اند تا زمانیکه همبندیانشان به بند عمومی بازگردانده نشوند به اعتصاب غذای خود ادامه خواهند داد.

در طی هفته های اخیر فشارها و اذیت و آزارها و یورشهای وحشیانه علیه زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج شدت یافته است . این فشارها بدستور بازجویان وزارت اطلاعات صورت می گیرد و از طریق شخص مردانی رئیس زندان گوهردشت کرج که از جنایتکاران علیه بشریت می باشد به اجرا گذشته می شود.

بازجویان وزارت اطلاعات مجریان دستورات آخوند محمود علوی وزیر اطلاعات دولت آخوند حسن روحانی می باشند. این ۲ آخوند جنایتکار علیه بشریت نیز سیاستهای ضد بشری و سرکوبگرانه ولی فقیه آخوند علی خامنه ای را به اجرا در می آورند .

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، یورش وحشیانه ، ضرب و شتم و انتقال زندانیان سیاسی به سلولهای انفرادی و تشدید اقدامات سرکوبگرانه علیه زندانیان سیاسی اسیر و بی دفاع که آنها را ناچار به اعتصاب غذا می کند را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه کیفری بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۳۰بهمن ۹۲ برابر با ۱۹ فوریه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیشکنجه وحشیانه زندانیان سیاسی بلوچ برای گرفتن اعترافات تلویزیونی و مستند سازی توسط اطلاعات سپاه پاسداران
مقاله بعدیبازجویی،توهین و تهدید چندین ساعته علیه یکی از خادمین کلیسای کرج توسط بازجویان وزارت اطلاعات
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.