به محمود عباس و دولت فلسطین: پایبندی به تمامی قراردادها، در عین اقدامات قانونی؛ بقلم دکتر کاوه احمدی علی آبادی

0
105

دکتر کاوه احمدی علی آبادی

عضو هئیت علمی دانشگاه آبردین با رتبه پروفسوری

عضو جامعه شناسان بدون مرز(ssf)

محمود عباس و صائب عریقات و دولت، تشکیلات فلسطینی و فتح توجه کنند که کلیه قراردادهایی که با اسرائیل دارید و مورد تأیید سازمان ملل و نهادهای ذیربط بوده، تنها مدافعان حقیقی حقوق فلسطینیان و نهادهای فلسطینی هستند و در صورتی که آن ها را نقض یا ملغی کنید، چون شرایط میدانی به نفع اسرائیل و در کنترل آن است، هیج راهی برای احقاق حق تان نخواهید داشت، و این اتفاقاً آرزوی تندروهای اسرائیلی است که تعهدات بین المللی که با شما دارند و برای شان دست و پا گیر است، توسط خودتان ملغی شود و دست شان برای هر اقدامی بر علیه تان باز باشد. به خصوص “پیمان اسلو” که بسیار مهم است، تا زمانی که آن پیمان پا برجاست، تصمیمات آمریکا و اسرائیل کوچکترین تأثیری بر آینده کشور فلسطین و اسرائیل ندارد و تنها برای نجات ترامپ از استیضاح (با کمک لابی اسرائیل) و نخست وزیری مجدد نتانیاهو مفید اند و بس. اینک اهمیت تصویب کشور فلسطین به پایتختی قدس و مرزهای ۱۹۶۷ را در سال ۲۰۱۲ در سازمان ملل بهتر می توانید بفهمید، که نقشه تندروهای اسرائیل را برای ضمیمه خاک کشور فلسطین به اسرائیل چگونه نقش بر آب کرد و هر ساخت و ساز اسرائیل از آن زمان تنها جزو کشور فلسطین است و هیچ اشغالگری نمی تواند ساخته های خودش در کشور دیگر را جزو خاک خودش بداند، نه از نظر حقوق بین الملل و نه هر توافق صلحی و نه توسط کشورهای مختلف جهان و سازمان ملل. اقدامات تان بر علیه معامله قرن باید “معقول، متعادل و حساب شده” باشد و پایبندی به تمامی تعهدات پذیرفته بین المللی تان را در برگیرد و این اسرائیل باشد که آن ها را نقض کند. همین اتفاق تعهد شما و عدم تعهد اسرائیل به قرارداد اسلو بوده که موجب شده جامعه جهانی با شما باشد و کشور شما را در سال ۲۰۱۲ به رسمیت بشناسد و نیاز نباشد برای رسمیت یافتن اش از اسرائیل آن را گدایی کنید و در مقابلش انواعی از امتیازات دهید. درست است که در همان قراردادها و مصوبات ذکر شده که باید گفتگوهای صلح فی مابین همه چیز را روشن کند؛ که هر نوع انعطافی تبعاً باید موازی با هم و هم وزن باشند؛ یک متر مربع زمین در مقابل یک مترمربع زمین و از کشور فلسطین در مرزهای ۱۹۶۷ حتی یک وجب نیز کمتر نشود و هیچ مقام یا دولت فلسطین اجازه آن را ندارد که از کیسه خلیفه ببخشد و سرزمین فلسطین ملک شخصی اش نیست که انعطاف نشان دهد یا ندهد. تمامی همکاری ها در زمینه “امنیتی” را باید با اسرائیل ادامه دهید که برای امنیت خودتان و مردم تان ضروری است و نه فقط الان، بلکه در آینده نیز.

مقامات و نهادهای فلسطینی و به خصوص ابومازن و دولت فلسطین توجه کند به جز مواردی که در بالا ذکر شد (پایبندی به تمامی تعهدات بین المللی سابق تان و همکاری های ضروری، به خصوص امنیتی)، بقیه تصمیماتی را که اعلام کردید در مقابل طرح معامله قرن اتخاذ می کنید، عملی کنید و بدون مانع است. از کشورهای اروپایی و اتحادیه اروپا بخواهید که در مقابل کشور فلسطین را به رسمیت بشناسند. کشورهای عربی نیز همچون گذشته باید اعلام کنند، هر طرحی که توسط دولت و تشکیلات فلسطینی پذیرفته نباشد، حتی “قابل طرح و بحث” نخواهد بود. برای تصمیمات در مقابل معامله قرن، فتح با حماس نباید هماهنگ باشند، چون از شدت و وزن اقدامات حماس می کاهد (وقتی می گویم شطرنج حساب شده یعنی این)، پس شما اقدامات متعادل تان را انجام دهید و در مقابل حماس نیز در انجام هر نوع اقدامی علیه اسرائیل آزاد است و خودش مسئولیت آن را می پذیرد و به تشکیلات و دولت فلسطین و فتح هم ربطی ندارد. این عدم هماهنگی به فلسطینیان این امکان را می دهد تا هم صلح و اقدامات قانونی را از یک سوی و هم جنگ مسلحانه را از سوی دیگر دنبال کنند تا “ارض موعود فلسطین” (چون کشور فلسطین را از سال ۲۰۱۲ دارید و تنها بخشی از آن در اشغال است و بس).

مابقی حرکات شطرنج حساب شده مان را “به موقع” به شما خواهم گفت، و تنها باز تأکید می کنم، دولت فلسطین از اقدامات و تصمیمات افراطی پرهیز کنید و همه تعهدات تان را پایبند باشید تا عدم پایبندی اسرائیل برایش هزینه داشته باشد. ببینم چه می کنید.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید


5 × 5 =