همسر نرگس محمدی، زندانی عقیدتی به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت دادگاه همسرش بدون دلیل مشخص صبح سه شنبه ۱۴ مهرماه برگزار نشده است. تقی رحمانی به کمپین گفت: «وکلا در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب که دفتر

همسر نرگس محمدی، زندانی عقیدتی به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت دادگاه همسرش بدون دلیل مشخص صبح سه شنبه ۱۴ مهرماه برگزار نشده است. تقی رحمانی به کمپین گفت: «وکلا در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب که دفتر قاضی صلواتی است حضور پیدا کرده اند اما مسول دفتر ایشان گفته است که امروز دادگاه برگزار نمی شود. ایشان هیچ دلیلی هم برای علت برگزار نشدن عنوان نکرده اند و تاریخ دادگاه بعدی نرگس هم نامشخص است.»

پیش از این دو بار دیگر دادگاه خانم محمدی در تاریخ های ۱۳ اردبیهشت و ۱۵ تیرماه ۱۳۹۴ به دلایل متفاوت برگزار نشد. این بار سوم است که دادگاه او به زمان نامشخصی در آینده موکول می شود.

اولین بار روز ۱۳ اردبیهشت ۱۳۹۴، وکلای خانم محمدی با اعتراض به مطالعه نکردن پرونده خانم محمدی و عدم توانایی در دفاع ایشان از قاضی صلواتی خواستند دادگاه به تعویض بیافتد. قاضی با آن موافقت کرد و دادگاه به زمان دیگری در آینده موکول شد اما دو روز بعد خانم محمدی صبح ۱۵ شهریور ماه در منزلش دستگیر و روانه زندان اوین شد.

بار دیگر جلسه دادگاه او در تاریخ ۱۵ تیرماه به دلیل عدم انتقال خانم محمدی از زندان در حالیکه وکلا او در دادگاه حاضر بودند برگزار نشد. این بار سوم است که دادگاه خانم محمدی به زمان دیگری موکول می شود. اتهامات جدید او که قرار است در دادگاه بررسی شود، پس از ملاقات او با خانم کاترین اشتون، مسول وقت سیاست خارجی اتحادیه اروپا در اسفند ۱۳۹۲ علیه این فعال مدنی مطرح شده است.

اتهامات خانم محمدی در این پرونده تبانی و اجتماع علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و عضویت در گروه «لگام، مبارزه برای لغو حکم اعدام» است. این زندانی پیش از بازداشتش در گفتگویی با کمپین گفته بود برای این پرونده ۱۰ بار احضاریه و اخطاریه گرفته و چندین بار بازجویی شده است.

خانم محمدی در حال حاضر در حال سپری کردن حکم قبلی خود است که برای‌ آن تحمل عدم کیفر گرفته بود. این فعال مدنی در مهرماهسال ۱۳۹۰ از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب نیز به سه اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر و تبلیغ علیه نظام به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد که این رای در دادگاه تجدید نظر به ۶ سال حبس تغییر یافت. خانم محمدی به دلیل شدت بیماری هایش در سال ۱۳۹۲ از زندان زنجان به بیمارستان منتقل شد. او پس از آن با قرار وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.

همسر نرگس محمدی با اشاره به بیماری های او گفت:‌ «ما در حال حاضر منتظر بستری شدن او در بیمارستان هستیم. طی یک ماه گذشته هر بار نرگس را برای مداوای سرپایی به بیمارستان منتقل کرده اند، پزشکان مغز و اعصاب و قلب و ریه بارها توصیه کرده اند باید نرگس بستری شود. اما هنوز این اتفاق نیفتاده ما جدا نگران وضعیت او هستیم و منتظر انتقال او به بیمارستان هستیم.»

 است حضور پیدا کرده اند اما مسول دفتر ایشان گفته است که امروز دادگاه برگزار نمی شود. ایشان هیچ دلیلی هم برای علت برگزار نشدن عنوان نکرده اند و تاریخ دادگاه بعدی نرگس هم نامشخص است.»

پیش از این دو بار دیگر دادگاه خانم محمدی در تاریخ های ۱۳ اردبیهشت و ۱۵ تیرماه ۱۳۹۴ به دلایل متفاوت برگزار نشد. این بار سوم است که دادگاه او به زمان نامشخصی در آینده موکول می شود.

اولین بار روز ۱۳ اردبیهشت ۱۳۹۴، وکلای خانم محمدی با اعتراض به مطالعه نکردن پرونده خانم محمدی و عدم توانایی در دفاع ایشان از قاضی صلواتی خواستند دادگاه به تعویض بیافتد. قاضی با آن موافقت کرد و دادگاه به زمان دیگری در آینده موکول شد اما دو روز بعد خانم محمدی صبح ۱۵ شهریور ماه در منزلش دستگیر و روانه زندان اوین شد.

بار دیگر جلسه دادگاه او در تاریخ ۱۵ تیرماه به دلیل عدم انتقال خانم محمدی از زندان در حالیکه وکلا او در دادگاه حاضر بودند برگزار نشد. این بار سوم است که دادگاه خانم محمدی به زمان دیگری موکول می شود. اتهامات جدید او که قرار است در دادگاه بررسی شود، پس از ملاقات او با خانم کاترین اشتون، مسول وقت سیاست خارجی اتحادیه اروپا در اسفند ۱۳۹۲ علیه این فعال مدنی مطرح شده است.

اتهامات خانم محمدی در این پرونده تبانی و اجتماع علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و عضویت در گروه «لگام، مبارزه برای لغو حکم اعدام» است. این زندانی پیش از بازداشتش در گفتگویی با کمپین گفته بود برای این پرونده ۱۰ بار احضاریه و اخطاریه گرفته و چندین بار بازجویی شده است.

خانم محمدی در حال حاضر در حال سپری کردن حکم قبلی خود است که برای‌ آن تحمل عدم کیفر گرفته بود. این فعال مدنی در مهرماهسال ۱۳۹۰ از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب نیز به سه اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر و تبلیغ علیه نظام به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شد که این رای در دادگاه تجدید نظر به ۶ سال حبس تغییر یافت. خانم محمدی به دلیل شدت بیماری هایش در سال ۱۳۹۲ از زندان زنجان به بیمارستان منتقل شد. او پس از آن با قرار وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.

همسر نرگس محمدی با اشاره به بیماری های او گفت:‌ «ما در حال حاضر منتظر بستری شدن او در بیمارستان هستیم. طی یک ماه گذشته هر بار نرگس را برای مداوای سرپایی به بیمارستان منتقل کرده اند، پزشکان مغز و اعصاب و قلب و ریه بارها توصیه کرده اند باید نرگس بستری شود. اما هنوز این اتفاق نیفتاده ما جدا نگران وضعیت او هستیم و منتظر انتقال او به بیمارستان هستیم.»

مقاله قبلیخامنه‌ای: مذاکره با آمریکا ممنوع است
مقاله بعدیاسامی برندگان جایزه نوبل شیمی ٢٠١۵ اعلام شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.