کریستیانو رونالدو با پیشی گرفتن از لیونل مسی بار دیگر عنوان بهترین بازیکن جهان از سوی فیفا را به خود اختصاص داد. رونالدو سال گذشته نیز این عنوان را در رقابت با مسی از آن خود کرده بود.

 همانطور که پیش بینی می شد در مراسم انتخاب بهترین های سال ۲۰۱۷ فوتبال جهان از سوی فیفا، عنوان بهترین بازیکن به کریستیانو رونالدو رسید.

ستاره پرتغالی که سال گذشته لیگ قهرمانان اروپا و لالیگا را فتح کرده بود بار دیگر در رقابت با لیونل مسی توانست این عنوان را کسب کند.

دیه گو مارادونا و رونالدوی برزیلی مسئول اهدای جوایزه بهترین بازیکن سال ۲۰۱۷ فیفا بودند.

بهترین بازیکن سال ۲۰۱۷ از لیونل مسی و نیمار به خاطر حضورشان در این مراسم قدردانی کرد و این جایزه را حاصل تلاش هم تیمی هایش در رئال مادرید دانست.

کریستیانو رونالدو (پرتغال- رئال مادرید)، نیمار (برزیل- پاری سن ژرمن) و لیونل مسی (آرژانتین – بارسلونا) سه کاندیدای این بخش بودند.

به گزارش مهر؛ در بخش زنان جایزه بهترین بازیکن به لیکار مرتنس از هلند رسید. هیده توشی ناکاتا ستاره پیشین فوتبال ژاپن جایزه این بازیکن را اهدا کرد.

مقاله قبلیارتش آمریکا بمب افکن‌های هسته‌ای خود را به حالت آماده باش در آورد
مقاله بعدیبرای گرامیداشت کوروش، او و سرزمین اش را بیشتر بشناسیم. بخش اول! بقلم محترم مومنی روحی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook X

مقالات مرتبطبیش از نویسنده