بنی گانتز، وزیر دفاع اسرائیل، ضمن اشاره به مذاکرات احیای توافق هسته‌ای موسوم به «برجام» در وین گفت، جمهوری اسلامی، «کارتی» برای بازی در مذاکرات وین نداشته و استراتژی «وقت‌کشی» این کشور‌ باید متوقف شود.

گانتز، دوشنبه، 20 دسامبر، در افتتاحیه «کمیته دفاعی و روابط خارجی» گفت، موضع جمهوری اسلامی در مذاکرات هسته‌ای وین ضعیف است و اگر قدرت‌های جهانی خط‌ مشی مشخصی در این زمینه ترسیم کنند، می‌توانند اقدامات هسته‌ای و فعالیت‌های تروریستی جمهوری اسلامی در منطقه را متوقف کنند.

َوزیر دفاع اسرائیل در این اظهارات، اوضاع داخلی ایران را فرصتی مناسبت جهت اقدام دیگر کشورها برای مقابله با جمهوری اسلامی دانست.

العربیه نوشت؛ او در این زمینه تصریح کرد: «جمهوری اسلامی یک ابرقدرت نیست. شهروندان این کشور از شرایط دشوار اقتصادی رنج می‌برند. سرمایه‌گذاری‌های این کشور در حوزه توسعه در نیم‌دهه گذشته کاهش یافته است و با مشکلات داخلی و خارجی بسیاری دست‌وپنجه نرم‌ می‌کند.»

او در ادامه گفت: «اسرائیل در یک‌ سال و نیم گذشته قدرت خود را به‌دست آورد و ابزارهای زیادی برای حفظ برتری امنیت این کشور در منطقه خریداری کرد.»

مقاله قبلیقهرمان در میان بهترین‌های سال به انتخاب پل شرید
مقاله بعدیمقامات آمریکایی خواستار واکنش نظامی علیه تهدیدهای جمهوری اسلامی شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.