رخشان بنی‌اعتماد و فرید مصطفوی با شیر جشنواره‌ی فیلم «ونیز» در تهران، عکس‌ دو نفره‌شان را در تاریخ سینمای ایران ماندگار کردند.

رخشان بنی‌اعتماد که طی دو روز گذشته در اختتامیه جشنواره ونیز جایزه بهترین فیلم‌نامه را برای «قصه‌ها» دریافت کرد، پس از بازگشت‌اش از این جشنواره در فرصت یک روز اقامت‌اش در تهران، در یک جمع دوستانه ، شیر ونیز را به دیگر همکار فیلم‌نامه‌نویس‌اش فرید مصطفوی تقدیم کرد تا با همراهی او طی هفته‌های آینده به موزه سینما سپرده شود.

در این جمع صمیمانه که 17 شهریور ماه شکل گرفت، جهانگیر کوثری (تهیه‌کننده سینما)، شادمهر راستین (فیلم‌نامه‌نویس) هم حضور داشتند، رخشان بنی‌اعتماد در توضیحات مختصری به خبرنگار ایسنا گفت: از آنجا که برای نمایش فیلم «قصه‌ها» در جشنواره تورنتو عازم کانادا هستم، تصمیم گرفتم در فرصت کوتاهی که در اختیار دارم، جایزه جشنواره ونیز را که مشترک است، به فرید مصطفوی بدهم تا در هفته‌های آینده به همراه یکدیگر آن را به موزه سینما اهدا کنیم.

او خاطرنشان کرد: زمانی که به من اعلام شد برای اختتامیه جشنواره باید به ونیز برگردم، نمی‌دانستم قرار است چه جایزه‌ای دریافت کنم و حتی احتمال داده می‌شد که جزو نامزدها باشیم، اما لحظه‌ای که اعلام کردند «قصه‌ها» جایزه بهترین فیلمنامه را دریافت کرده است، اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که باید فرید (مصطفوی) را هم به اینجا می‌آوردم و ای کاش این موضوع را می‌دانستم.

بنی‌اعتماد ادامه داد: به همین دلیل در فرصت اندکی که در تهران هستم و پیش از سفرم، خواستم برای قدردانی از عمر طولانی حرفه‌ای که با فرید مصطفوی داشتم، این جایزه را به او بدهم، چون من قدیمی‌ترین و مستمرترین کار حرفه‌ای را بعد از جهان (جهانگیر کوثری) با فرید مصطفوی دارم.

 155076_298

وی همچنین به روزهایی اشاره کرد که داستان «طوبی» را برای «زیر پوست شهر» با فرید مصطفوی می‌نوشت و یادآور شد: خوب به یاد دارم که آن زمان “باران” (باران کوثری) تازه به دنیا آمده بود و فرید کمک می‌کرد تا او را آرام نگه داریم و کارمان را انجام بدهیم. ما در تمام این سال‌ها با رابطه دوستانه و خانوادگی که داشتیم با یکدیگر و نیز با پریچهر (همسر مصطفوی) کار می‌کردیم.

کارگردان «زیر پوست شهر» با اشاره به مراسم بزرگداشتی که قرار است برای فرید مصطفوی در شانزدهمین جشن خانه سینما برگزار شود، افزود: دلم می‌سوزد که نمی‌توانم در این مراسم باشم اما تصور می‌کنم شاید جشنواره ونیز جواب همکاری، رفاقت، صداقت و دانشی را که او در حق من داشت، داده است.

 155077_802

فرید مصطفوی هم به سابقه همکاری و آشنایی خود با رخشان بنی‌اعتماد اشاره و اظهار کرد:‌ همسر من تدوینگر تلویزیون بود و با رخشان کار مستندی را انجام می‌دادند که من نریشن آن را نوشتم و همین آغاز آشنایی و همکاری ما بود.

او ادامه داد: من قبل از این آشنایی فیلمنامه‌ای به نام «پاییزان» را نوشته بودم که رخشان بنی‌اعتماد آن را خوانده بود و دوست داشت. بعد از آن سه طرح نوشتیم که هر سه رد شد و یکی از آن‌ها به دلیل اینکه می‌گفتند سیاه‌نمایی دارد پذیرفته نشد؛ که این روند نشان می‌دهد این واژه “سیاه ‌نمایی” از قدیم بوده است.

مصطفوی در پایان صحبت‌هایش گفت‌: اما پس از آن توانستیم فیلمنامه «خارج از محدوده» را که در پروسه تصویب بود با یکدیگر بسازیم و بعد «زیر پوست شهر» را که در زمان کودکی “باران” شروع به نگارش فیلمنامه آن کردیم و زمانی که باران 14-15 ساله شد به مرحله فیلمبرداری رساندیم.

 155078_539

به گزارش ایسنا؛ شیر ونیز در طی هفته‌های آینده پس از بازگشت رخشان بنی‌اعتماد به ایران با همراهی فرید مصطفوی به موزه سینما سپرده خواهد شد.

فیلم «قصه‌ها» به کارگردانی رخشان بنی‌اعتماد و با فیلم‌نامه فرید مصطفوی و بنی‌اعتماد در سال 90 با نگاهی به شخصیت فیلم‌های قبلی این کارگردان ساخته شده است و در آن بازیگرانی چون گلاب آدینه، صابر ابر، فرهاد اصلانی، بابک حمیدیان، نگار جواهریان، ریما رامین‌فر، حبیب رضایی، عاطفه رضوی، مهراوه شریفی‌نیا، محمدرضا فروتن، شاهرخ فروتنیان، باران کوثری، پیمان معادی، فاطمه معتمدآریا، حسن معجونی، مهدی هاشمی و… ایفای نقش کرده‌اند.

مقاله قبلی«خداحافظ»؛ دراویش زندانی وصیت نامه نوشتند
مقاله بعدیایران به نشست کشورها برای مقابله با تروریسم در جده دعوت نشد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.