سخنگوی جبهه «یکتا» از معرفی رستم قاسمی و حمیدرضا حاجی بابایی به عنوان نامزد‌های این جریان برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ خبر داد.

1395120112072382210050404

محمد حسینی گفته که  شورای مرکزی جبهه یکتا، رستم قاسمی و حمیدرضا حاجی بابایی را به عنوان کاندیدای این جبهه به «جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی» معرفی کردند.

جبهه یاران کارآمدی و تحول ایران اسلامی(یکتا) تشکلی سیاسی است که برخی اعضای دولت دهم و نمایندگان مجلس آن را تشکیل داده‌اند.

بقایی-احمدی-نزاد2این جبهه ۲۵ خرداد ۱۴۹۴ اعلام م موجودیت کرد.

به گزارش تارنمای دیگربان، روز گذشته نیز حمید بقایی یکی از معاونان محمود احمدی‌نژاد اعلام کرد نامزد انتخابات آینده ریاست جمهوری شده است.

مقاله قبلیکامنت تند علی کریمی به خاطر خوزستان در اینستاگرام حسن روحانی
مقاله بعدینگاهی به عملیات آخوندک؛ فرامرز دادرس، کارشناس اطلاعاتی
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده