هواپیمای شرکت “استارتولانچ” که بزرگترین هواپیمای جهان به شمار می‌رود، برای نخستین بار پرواز کرد.

شرکت آمریکایی “استراتولانچ”(Stratolaunch) در سال ۲۰۱۱ توسط “پل آلن”(Paul Allen) پایه‌گذاری شد. در آزمایش اولیه استراتولانچ این هواپیما با سرعت ۷۴ کیلومتر بر ساعت روی باند فرودگاه حرکت کرد. روز ۹ ژانویه در دومین تست این هواپیما موفق به حرکت با سرعت ۱۲۶ مایل بر ساعت (۲۰۲ کیلومتر بر ساعت) روی باند فرودگاه “پایگاه هوایی و فضایی موهاوی”(Mojave Air & Space Port) شد. در طول این آزمایش سرعت این هواپیما به ۱۱۰ گره رسید. گره (knot) که به آن گره دریایی نیز می‌گویند واحدی برای سنجش سرعت است. هر گره برابر ۱۸۵۲ متر در ساعت است.

روز شنبه نخستین پرواز این هواپیما انجام شد. نخستین پرواز هواپیما ۲ و نیم ساعت به طول انجامید که طی آن در ارتفاع ۱۷ هزار فوتی “صحرای مجاوه” (Mojave desert) پرواز کرد و حداکثر سرعت هواپیما ۱۸۹ مایل در ساعت (۳۰۴ کیلومتر بر ساعت) بود.

این هواپیما ساعت ۷ صبح به وقت منطقه زمانی اقیانوس آرام (۶:۳۰ شب به وقت تهران) روز ۱۳ آوریل پرواز کرد.

این هواپیمای ۶ موتوره، ۲ مخزن سوخت دارد و برای پرتاب موشک به مدار زمین ساخته شده است.

وزن این هواپیما نیز ۵۰۰ هزار پوند است. استراتولانچ طوری طراحی شده تا ۳ موشک متصل به مرکز بال‌های عظیم خود را به فضا پرتاب کند. طول بال‌های این هواپیما ۱۱۷ متر است. موشک‌ها از ارتفاع ۳۵ هزار فوتی به فضا پرتاب می‌شوند و می‌توانند موتور خود را روشن کنند.

پیش از این آزمایش شش موتور توربوفن این هواپیمای غول‌پیکر با موفقیت در پایگاه هوایی و فضایی موهاویکالیفرنیا آزمایش شده بود.

به گزارش ایسنا و به نقل از سی‌نت، هدف شرکت آمریکایی استراتولانچ از ساخت این هواپیما انتقال موشک‌های فضایی به دومین لایه اتمسفر و سپس پرتاب آنها به فضا است.

مقاله قبلیکی‌روش:بخاطر تاج از ایران شکایت کردم
مقاله بعدیچینی‌ها، میمون‌ها را باهوش‌تر کردند!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.